

درک فناوری کابل های نوری برای متخصصان مخابرات، مهندسان شبکه و هر کسی که در استقرار زیرساخت فیبر نوری دخیل است، اساسی است. این راهنمای جامع پرسشهای متداول به سؤالات رایج در مورد انواع کابلهای نوری، اصول طراحی، فرآیندهای تولید و کاربردها میپردازد.
آشنایی با اصول کابل نوری
تفاوت اساسی بین فیبر نوری و کابل نوری چیست؟
فیبر نوری خود محیط انتقال شیشه است که از یک هسته، روکش و لایه های پوشش محافظ تشکیل شده است. با این حال، یک کابل نوری یک مجموعه محافظ کامل است که یک یا چند فیبر نوری را به همراه اعضای استحکام، لولههای بافر، مواد مسدودکننده آب-و روکشهای بیرونی در خود جای میدهد. ساختار کابل از الیاف در برابر خطرات محیطی، استرس مکانیکی، رطوبت و دما در هنگام نصب و بهره برداری محافظت می کند. طراحی مناسب کابل تضمین می کند که فیبرهای درون ساختار کابل نوری محافظت می شوند و عملکرد نوری خود را در طول عمر خود حفظ می کنند.

اجزای ساختاری اصلی کابل نوری چیست؟

یک کابل نوری معمولی شامل چندین عنصر ضروری است که با هم کار می کنند. هسته شامل فیبرهای نوری است که به صورت جداگانه بافر شده یا در لوله ها یا روبان های شل گروه بندی شده اند. اعضای استحکام استحکام کششی ایجاد می کنند و ممکن است شامل نخ های آرامید، میله های فایبرگلاس یا سیم های فولادی باشند که در مرکز یا مارپیچ قرار گرفته اند. عناصر مسدود کننده آب با استفاده از ژل یا مواد فوق جاذب از نفوذ رطوبت جلوگیری می کنند. لوله های بافر یا پوشش های بافر محکم از الیاف جداگانه محافظت می کنند. عضو مرکزی یا پوشش هسته پشتیبانی ساختاری را فراهم می کند، در حالی که ژاکت بیرونی از همه چیز در برابر آسیب های محیطی محافظت می کند. هر جزء به گونه ای مهندسی شده است که به طور هماهنگ در طراحی کلی کابل نوری کار کند.
طراحیهای لوله شل و{0}}کابل بافر محکم چه تفاوتی دارند؟
کابلهای لوله شل حاوی فیبرهایی در داخل لولههای بزرگ (معمولاً به قطر 2-3 میلیمتر) پر از آب-ترکیب مسدودکننده هستند که به الیاف اجازه میدهد آزادانه حرکت کنند و از تنشهای خارجی جدا بمانند. این طراحی در محیطهای بیرونی و برنامههای کاربردی مسافت طولانی- عالی است. کابلهای بافر محکم، یک پوشش محافظ ضخیم (900 میکرومتر) را مستقیماً روی هر فیبر اعمال میکنند و یک واحد فیبر منفرد قویتر و مناسب برای محیطهای داخلی، کارکردهای کوتاهتر و کاربردهای فشردهتر ایجاد میکنند. انتخاب بین این ساختارهای کابل نوری به محیط نصب، نیازهای فاصله، و ملاحظات رسیدگی در هنگام نصب و نگهداری بستگی دارد.

چه چیزی تعداد فیبر را در طراحی کابل های نوری تعیین می کند؟

انتخاب تعداد فیبر به نیازهای پهنای باند فعلی، نیازهای گسترش آینده و ویژگی های برنامه بستگی دارد. تعداد متداول از 2 تا 864 الیاف یا بیشتر در طرحهای با چگالی بالا متغیر است. کابلهای داخلی معمولاً حاوی 2-144 فیبر هستند، در حالی که کابلهای فضای باز ممکن است 12-288 فیبر را در پیکربندیهای استاندارد در خود جای دهند. کابلهای با تعداد فیبر بالا و بیش از 432 فیبر از ساختارهای نواری برای به حداکثر رساندن تراکم استفاده میکنند. طراحی کابل نوری باید با تعداد فیبر مشخص شده همراه باشد و در عین حال قطر کابل، وزن و مشخصات نصب قابل قبول را حفظ کند. برنامه ریزان شبکه معمولاً 30 تا 50 درصد فیبرهای اضافی را فراتر از نیازهای فوری برای رشد آینده فراهم می کنند.
انواع کابل نوری داخلی
کابل های توزیع چیست و در کجا استفاده می شود؟

کابلهای توزیع دارای فیبرهای بافر{0} محکمی هستند که برای مسیریابی در داخل ساختمانها، مراکز داده، و محوطههای دانشگاهی طراحی شدهاند. این کابلها معمولاً شامل 4{4}}144 فیبر با بافرهای محکم 900 میکرومتر، اعضای استحکام نخ آرامید و روکشهای مقاوم در برابر شعله میباشند که برای فضاهای پلنوم، رایزر یا همه منظوره درجهبندی شدهاند. بافر فیبر قوی امکان خاتمه اتصال مستقیم را بدون محفظه های اتصالی فراهم می کند. کابل های توزیع به خوبی در فضاهای مسیریابی تنگ کار می کنند، از جابجایی مکرر در حین نصب پشتیبانی می کنند و الزامات کد ساختمان را برآورده می کنند. آنها نشان دهنده نوع کابل نوری برای سیستم های کابل کشی ساخت یافته و زیرساخت شبکه اصلی هستند.
چه چیزی کابل های شکست را منحصر به فرد می کند؟
کابلهای Breakout حاوی چندین الیاف محکم-بافر، هرکدام با ژاکت فرعی- جداگانهای هستند که همگی در داخل یک ژاکت بیرونی قرار گرفتهاند. این ساختار به فیبرهای منفرد اجازه می دهد تا جدا شده و بدون نیاز به نقطه اتصال به مکان های مختلف حرکت کنند. طرحهای بریکآوت نصبها را در اتاقهای تجهیزات و مراکز داده که در آن فیبرهای منفرد به پانلها یا دستگاههای مختلف ختم میشوند، ساده میکند. نقطه مقابل این انعطافپذیری، قطر کلی کابل و هزینه بالاتر در مقایسه با کابلهای توزیع است. مجموعههای کابل نوری Breakout برای اتصالات کوتاهتر که نیاز به انعطافپذیری در مسیریابی فیبر دارند، به خوبی کار میکنند.

کابلهای رتبهبندی-Plenum چیست و چرا به آنها نیاز است؟

کابلهای دارای رتبه-پلنوم از مواد خاصی با کاهش دود و شعله-استفاده میکنند که استانداردهای ایمنی آتشسوزی سختگیرانه را برای نصب در فضاهای جابجایی هوا رعایت میکنند. این کابلها باید آزمایشهای دقیقی را بر اساس UL 910 یا NFPA 262 انجام دهند که نشاندهنده انتشار محدود شعله و کاهش تولید دود است. مواد ژاکت معمولاً شامل فلوروپلیمرها (FEP، PVDF) یا ترکیبات کمدود با فرمولبندی خاص هستند. آیین نامه های ساختمانی برای کابل های نصب شده در فضاهایی که برای گردش هوای محیطی استفاده می شوند، رتبه بندی پلنوم را الزامی می کند. کابل نوری پلنوم در حالی که گرانتر از جایگزینهای{11}}رایزر است، با به حداقل رساندن خطرات دود سمی در طول حوادث آتشسوزی، از ایمنی ضروری در ساختمانهای اشغالی محافظت میکند.
انواع کابل نوری فضای باز
کابل های نوری دفن مستقیم چه ویژگی هایی دارند؟
کابل های دفن مستقیم دارای ساختار ناهمواری هستند که برای نصب زیرزمینی بدون محافظ مجرا طراحی شده اند. این کابلها دارای لایههای محافظ متعددی از جمله لولههای شل پر شده از ژل، زرههای فولادی یا آلومینیومی موجدار، روکشهای پلی اتیلن سنگین-و اغلب ترکیبات سیلآمیز در سرتاسر ساختار هستند. زره در برابر آسیب جوندگان، حرکت زمین و حوادث حفاری محافظت می کند. موانع رطوبتی تقویت شده از ورود آب در طول چندین دهه قرار گرفتن در زیر زمین جلوگیری می کند. طرحهای کابل نوری دفن مستقیم باید در مقابل فشار خاک، چرخههای ذوب یخ-و ضربههای مکانیکی احتمالی مقاومت کنند و در عین حال یکپارچگی فیبر را حفظ کنند. این کابل ها قوی ترین ساختار کابل نوری در فضای باز را نشان می دهند.

کابل های نوری هوایی چه تفاوتی با سایر انواع فضای باز دارند؟

کابلهای هوایی طراحیشده برای نصب بر روی قطب- دارای ساختار سبک وزن متعادل با استحکام کافی برای نیازهای دهانه هستند. طرحهای خود{2}}از اعضای دیالکتریک با استحکام بالا (آرامید یا فایبرگلاس) استفاده میکنند، در حالی که کابلهای هوایی شلاقدار از ساختار سبکتری استفاده میکنند زیرا سیمهای پیامرسان پشتیبانی میکنند. شکل{7}}طراحی 8 کابل نوری را با یک سیم پیام رسان یکپارچه ترکیب می کند. ژاکتهای مقاوم در برابر اشعه ماوراء بنفش{11}}در برابر تخریب نور خورشید محافظت میکنند. کابل نوری هوا باید در برابر بارگذاری باد، تجمع یخ، درجه حرارت شدید از -40 درجه تا +70 درجه و نوسانات احتمالی ناشی از رعد و برق مقاومت کند. ملاحظات طراحی شامل محاسبات تنش پایین، حداکثر طول دهانه، و سازگاری سخت افزار پیوست می باشد.
چه چیزی باعث می شود که کابل های کانال برای نصب کانال بهینه شوند؟
کابلهای مجرای دارای روکشهای بیرونی صاف و سخت با ضریب اصطکاک کم هستند تا کشیدن از طریق سیستمهای مجرای آسانتر شود. ساختار نسبتا جمع و جور و گرد، کشش کشش را کاهش می دهد و فواصل کشش طولانی تری را امکان پذیر می کند. این کابلها از طرحهای ژلهای-پر شده یا خشک با محافظت مناسب در برابر آب-استفاده میکنند. ژاکتهای پلی اتیلن با چگالی متوسط، دوام و مقاومت در برابر سایش را در هنگام نصب ارائه میکنند. طراحی کابل نوری داکت قطر کابل (به حداقل رساندن پر شدن مجرا) را با سطوح حفاظتی کافی متعادل می کند. نصب صحیح شامل پیش{8}روغنکاری، نظارت بر تنش در حین کشش، و رعایت حداکثر مشخصات کششی برای جلوگیری از آسیب فیبر است.

کابل های نوری زره دار چیست و چه زمانی لازم است؟

کابلهای زرهدار دارای لایههای محافظ فلزی-معمولاً نوار فولادی موجدار، زره آلومینیومی در هم قفل شده، یا زره سیم فولادی-در اطراف هسته کابل هستند. این ساختار محافظت مکانیکی عالی در برابر نیروهای خرد کردن، آسیب ضربه و حملات جوندگان را فراهم می کند. انواع کابلهای نوری زرهدار کاربردهایی از جمله دفن مستقیم در شرایط سخت خاک، تأسیسات صنعتی با ماشینآلات سنگین، مناطقی با جمعیت زیاد جوندگان و مکانهایی که مستعد خرابکاری هستند را ارائه میکنند. زره وزن اضافه می کند، انعطاف پذیری را کاهش می دهد و هزینه را افزایش می دهد، اما حفاظت مکانیکی بی نظیری را ارائه می دهد. نصب نیاز به ملاحظات زمینی خاصی برای اجزای فلزی در کاربردهای مخابراتی دارد.
مقایسه کابل نوری در فضای باز
| نوع کابل | استفاده اولیه | ویژگی های کلیدی حفاظت | ملاحظات نصب |
|---|---|---|---|
| دفن مستقیم | زیرزمینی بدون مجرا | زره فولادی/آلومینیوم، ژاکتهای سنگین- | به تجهیزات سنگربرداری نیاز دارد |
| هوایی | پایه-نصب شده است | ژاکتهای مقاوم در برابر اشعه ماوراء بنفش-، اعضای استحکام | نیاز به دسترسی به قطب، محاسبات افتادگی دارد |
| مجرای | سیستم های لوله کشی | ژاکتهای صاف، مسدود کردن آب- | به تجهیزات کشش، روانکاری نیاز دارد |
| زره پوش | محیطهای-پرخطر | لایه های زره فلزی | نیاز به زمین، جابجایی خاص دارد |
کاربردهای تخصصی کابل نوری
طراحی کابل نوری ADSS چیست؟
همه کابلهای -خود دیالکتریک- فاقد اجزای فلزی هستند، از نخهای آرامید با استحکام بالا-برای دستیابی به ردهبندی کششی از 10 کیلو نیوتن تا 30 کیلو نیوتن برای دهانههای هوایی بدون پشتیبانی پیامرسان استفاده میکنند. ساختار کاملاً دی الکتریک الزامات اتصال زمین الکتریکی را حذف می کند و اجازه نصب بر روی سازه های انتقال ولتاژ بالا را-می دهد. طراحی کابل نوری ADSS شامل مهندسی پیچیده با در نظر گرفتن طول دهانه، فاصله هادی، بارگذاری باد/یخ، ارتعاش بادی، و تنش الکتریکی در محیطهای ولتاژ بالا است. ژاکت های تخصصی در برابر ردیابی الکتریکی مقاومت می کنند. این کابل ها به ابزارهای برقی و سایر کاربردها نیاز دارند که به دهانه های هوایی طولانی در نزدیکی هادی های برق دار نیاز دارند، جایی که کابل های فلزی معمولی خطرات ایمنی را ایجاد می کنند.

چگونه کابل نوری OPGW اهداف دوگانه را انجام می دهد؟

کابل های سیم زمین نوری به طور همزمان به عنوان سیم های زمینی برای محافظت در برابر صاعقه و مسیرهای ارتباطی عمل می کنند. این ساختار دارای یک لوله از جنس استنلس استیل مرکزی است که از فیبرهای نوری محافظت میکند، که توسط رشتههای فولادی با روکش آلومینیومی{1} یا رشتههای آلیاژ آلومینیوم احاطه شده است که استحکام مکانیکی و هدایت الکتریکی را فراهم میکند. کابل نوری OPGW باید هم مشخصات عملکرد مخابراتی و هم الزامات الکتریکی/مکانیکی برای سیم زمین را برآورده کند. برنامهها بر روی شبکههای خدمات برق که در آن دکلهای انتقال وجود دارند، تمرکز دارند و زیرساختهای ارتباطی جداگانه را حذف میکنند. طراحی، حفاظت فیبر، اثربخشی زمین الکتریکی، استحکام مکانیکی و مقاومت در برابر موج صاعقه را متعادل می کند.
الزامات منحصر به فرد برای کابل های نوری زیردریایی چیست؟
کابل های زیردریایی با چالش های محیطی خارق العاده ای روبرو هستند که نیاز به طراحی های تخصصی دارند. کابلهای آب عمیق{1}}از ساختاری سبک با اعضای استحکام سیم فولادی، هادیهای برق مسی برای تغذیه تکرارکننده، و لایههای پلیمری متعددی که مقاومت فشاری و مسدود کردن آب را فراهم میکنند، استفاده میکنند. بخشهای نزدیک ساحل{3}}به ساختوساز زرهدار دوبل سنگین نیاز دارند که در برابر لنگرها، تجهیزات ماهیگیری و شرایط منطقه موجسواری محافظت میکند. طرحهای کابلهای نوری زیردریایی فشار هیدرواستاتیک بیش از 800 بار، سایش ناشی از حرکت بستر دریا، حفاظت از سوراخهای دریایی و تولید هیدروژن را در طول عمر چند دهه نشان میدهند. تولید شامل آزمایش فشار، آزمایش مکانیکی گسترده و تأیید مهر و موم هرمتیک قبل از استقرار است.

کابل های نوری تاکتیکی چیست؟

کابلهای تاکتیکی به کاربردهای نظامی، واکنش اضطراری و شبکههای موقت نیاز دارند که مستلزم استقرار و بازیابی سریع هستند. این طرحهای تخصصی کابلهای نوری بر انعطافپذیری فوقالعاده، نسبت استحکام بالا-به-وزن، و مقاومت در برابر سوء استفاده مکرر از حمل و نقل تأکید دارند. ساختار معمولاً دارای الیاف محکم-بافر، تقویت-آرامید با استحکام بالا، و ترکیبات ژاکت فوق-منعطف است که عملکرد را تا -50 درجه حفظ میکند. کابلهای تاکتیکی برای استقرار سریع روی قرقرهها میپیچند، در برابر ترافیک وسایل نقلیه مقاومت میکنند و در شرایط سخت میدانی زنده میمانند. انواع تخصصی شامل کابلهایی با سیمهای کششی یکپارچه، طرحهای بهینهسازی شده{11}بازیابی، و عملکرد محیطی با مشخصات نظامی برای سناریوهای عملیاتی سخت است.
فرآیندهای تولید کابل نوری
ساختارهای شل لوله در تولید کابل نوری چگونه ساخته می شوند؟
فرآیندهای اکستروژن لوله شل، پلی پروپیلن اصلاح شده یا مواد پلیمری دیگر را در اطراف گروه های فیبر با استفاده از تجهیزات اکستروژن تخصصی اعمال می کنند. فیبرها از طریق قالب لوله با کشش کنترل شده و طول اضافی (معمولاً 0.3-0.6٪) تغذیه می شوند تا از شلی لوله نهایی اطمینان حاصل شود. قطر لوله به طور دقیق کنترل می شود تا تعداد فیبر مشخص شده را در نظر بگیرد و در عین حال حداقل شعاع خمش را حفظ کند. به دنبال اکستروژن و خنکسازی، لولهها با استفاده از ژل مسدودکننده آب، از ایستگاههای سوخت عبور میکنند. نظارت بر کیفیت شامل اندازهگیری قطر لوله، تأیید موقعیت فیبر و اعتبارسنجی طول اضافی است. در طول عملیات مونتاژ کابل نوری بعدی، ممکن است چندین لوله در اطراف یک عضو مرکزی رشته شوند.

در طول فرآیند اتصال کابل چه اتفاقی می افتد؟

رشته کابل چندین لوله بافر، اعضای استحکام و میله های پرکننده را در اطراف یک عضو مرکزی با استفاده از تجهیزات رشته سیاره ای ترکیب می کند. این فرآیند کشش کنترل شده ای را به هر عنصر اعمال می کند در حالی که سر رشته را می چرخاند تا الگوهای لایه مارپیچی ایجاد کند. پارامترهای رشتهای از جمله طول، جهت و کشش بر انعطافپذیری کابل، توزیع قدرت و ثبات ابعادی تأثیر میگذارند. برخی از طرحها دارای لایههای مارپیچ{3} برای بهبود تعادل هستند. هسته رشتهای ممکن است قبل از ژاکتبندی، بستهبندی نوار، مواد مسدودکننده آب{5}}یا کاربردهای چسبنده دریافت کند. کنترل دقیق در سراسر رشته اتصال کابل نوری تمام شده را تضمین می کند که مشخصات قطر، انعطاف پذیری و عملکرد مکانیکی را برآورده می کند.
پوشش های کابل نوری چگونه اعمال و آزمایش می شوند؟
اکستروژن ژاکت لایه محافظ نهایی را با استفاده از قالب های متقاطع اعمال می کند که هسته کابل را در داخل جریان پلیمری اکسترود شده متمرکز می کند. ترکیبات پلی اتیلن رایج ترین هستند، با فرمولاسیون هایی که برای شرایط محیطی خاص انتخاب می شوند. فرآیند اکستروژن ضخامت، تمرکز و کیفیت سطح ژاکت را کنترل می کند و در عین حال هماهنگی سرعت خط را با فرآیندهای بالادست حفظ می کند. پس از اکستروژن، ژاکت ها قبل از بازرسی ابعادی نهایی در فرورفتگی های آب سرد می شوند. تست کیفیت شامل اندازهگیری ضخامت در زوایای متعدد، تأیید خروج از مرکز، آزمایش جرقه برای یکپارچگی ژاکت و ارزیابی کیفیت سطح است. کدگذاری چاپ در حین یا بعد از ژاکت اعمال می شود تا شناسایی کابل نوری دائمی را فراهم کند.

آماده سازی و آزمایش فیبر
اکستروژن لوله بافر یا بافر محکم
اتصال کابل و مونتاژ هسته
اکستروژن و پخت ژاکت
تست نهایی و صدور گواهینامه
ملاحظات نصب و عملکرد
حداکثر کشش کششی برای انواع مختلف کابل نوری چیست؟

حداکثر کشش بر اساس ساختار کابل نوری و طراحی عضو مقاومت به طور قابل توجهی متفاوت است. کابلهای توزیع داخلی معمولاً 100-200 نیوتن در هر فیبر اجازه میدهند، در حالی که کابلهای فضای باز با اعضای استحکام قوی ممکن است از 2000-6000 نیوتن پشتیبانی کنند. کابلهای زرهدار اغلب تنشهای بالاتر از 3000 تا 8000 نیوتن را مجاز میکنند. تجهیزات نظارت بر تنش باید برای کشش های طولانی یا پیچیده استفاده شود. نیروی کشش بیش از حد می تواند باعث کشیدگی الیاف، کشیدگی اعضای استحکام یا آسیب ژاکت شود. مراحل نصب مناسب از جمله پیش روغن کاری، نقاط کششی میانی و طرح بندی شکل هشت به کنترل سطوح کشش کمک می کند.
دما چگونه بر عملکرد کابل نوری تأثیر می گذارد؟
تغییرات دما اثرات متعددی را در سیستم های کابل نوری ایجاد می کند. انبساط حرارتی و انقباض اجزای کابل نیروهایی ایجاد می کند که در صورت ناکافی بودن طول فیبر اضافی، می تواند الیاف را تحت فشار قرار دهد. دمای پایین انعطاف ژل را کاهش می دهد و ممکن است باعث ضخیم شدن ژل در طرح های پر شده از ژل شود. دمای بالا پیری در مواد پلیمری را تسریع میکند و ممکن است بر تضعیف الیاف تأثیر بگذارد. طراحی مناسب کابل از طول فیبر اضافی کافی (معمولاً 0.3-0.6٪) برای سازگاری با انقباض حرارتی بدون کرنش فیبر استفاده می کند. روشهای نصب باید دما را در هنگام نصب در مقابل محدوده دمای عملیاتی در نظر بگیرند. مشخصات کابل نوری محدودیتهای دمای عملیاتی را مشخص میکند، معمولاً -40 درجه تا +70 درجه برای کابلهای فضای باز.

چه عواملی مشخصات شعاع خم کابل نوری را تعیین می کند؟

حداقل شعاع خمش از آسیب فیبر در اثر خمش بیش از حد جلوگیری می کند. در طول نصب (تحت تنش)، کابل ها معمولاً به شعاع خمشی 15-20 برابر قطر کابل نیاز دارند. پس از نصب (بدون کشش)، این قطر برای اکثر طرح ها به 10-15 برابر کاهش می یابد. مشخصات شعاع خم محکمتر به طرحهای فیبر خاصی (الیاف غیر حساس به خم G.657) یا ساختارهای کابلی با محافظت پیشرفته نیاز دارد. خم شدن فراتر از مشخصات باعث افزایش تضعیف، شکستگی بالقوه الیاف و کاهش قابلیت اطمینان طولانی مدت می شود. طراحی نصب باید شعاع خمش مشخصی را در همه انتقالهای مسیریابی، محفظههای اتصال و نقاط پایانی در نظر بگیرد. جابجایی مناسب کابل نوری در حین نصب، یکپارچگی فیبر را حفظ می کند و عملکرد طولانی مدت را تضمین می کند.
کابل نوری برای تضمین کیفیت چگونه آزمایش می شود؟
آزمایش جامع عملکرد کابل نوری را قبل از استقرار تأیید می کند. آزمایش نوری شامل اندازهگیری تضعیف در طولموجهای عملیاتی، تأیید تلفات بازگشتی نوری، و مشخصهسازی PMD برای کاربردهای طولانی مدت است. تست مکانیکی استحکام کششی، مقاومت در برابر خرد شدن، مقاومت در برابر ضربه و عملکرد خمشی را ارزیابی می کند. آزمایشهای محیطی نمونهها را در معرض چرخه دما، مقاومت در برابر رطوبت و شبیهسازی پیری قرار میدهد. در طول تولید، آزمایش درون خطی پارامترهای ابعادی را بررسی میکند، در حالی که کابل تمامشده تحت آزمایش اثبات با اعمال کشش کنترلشده برای تأیید یکپارچگی اعضای استحکام قرار میگیرد. تست OTDR بر روی کابل های تکمیل شده هرگونه شکست فیبر یا تلفات اتصال بیش از حد را شناسایی می کند و اطمینان می دهد که هر حلقه کابل نوری با مشخصات مطابقت دارد.






