Oct 30, 2025

لوازم جانبی نصب کابل adss

پیام بگذارید

adss cable installation accessories


لوازم جانبی نصب کابل ADSS چگونه کار می کنند؟

 

لوازم جانبی نصب کابل ADSS کابل را از طریق گرفتن مکانیکی، توزیع بار و میرایی ارتعاش ایمن و محافظت می کند. این اجزای تخصصی به عنوان یک سیستم هماهنگ با هم کار می کنند که در آن گیره های تعلیق وزن کابل را نگه می دارند، گیره های کششی کابل را در نقاط پایانی محکم می کنند و لوازم جانبی محافظ در برابر استرس محیطی و آسیب خستگی محافظت می کنند.

 

اصل مکانیکی اصلی پشت لوازم جانبی نصب کابل ADSS

 

لوازم جانبی ADSS از طریق تعادل بین چسبندگی و انعطاف پذیری کار می کنند. برخلاف سیستم‌های کابل فلزی که به پشتیبانی سفت و سخت متکی هستند، تاسیسات ADSS نیازمند سخت‌افزاری است که بتواند کابل را بدون خرد کردن مواد دی‌الکتریک یا ایجاد نقاط تمرکز تنش که به فیبرهای نوری داخلی آسیب می‌رساند، به طور ایمن بگیرد.

مکانیسم کار بر انتقال بار متمرکز است. هنگامی که یک کابل ADSS بین دو قطب قرار می گیرد، وزن و نیروهای محیطی آن باعث ایجاد تنش می شود. لوازم جانبی نصب کابل ADSS این نیروها را در نواحی تماس وسیع تری توزیع می کند و از استرس موضعی که می تواند منجر به خرابی کابل شود جلوگیری می کند.

لوازم جانبی را نباید مستقیماً به کابل بست، بلکه باید روی میله های تقویت کننده، کابل را از آسیب الکتریکی و مکانیکی محافظت کرد. این روش بستن غیرمستقیم تضمین می کند که بارهای مکانیکی هرگز مستقیماً روکش کابل یا بسته های فیبر را فشرده نمی کنند.

 

چگونه گیره های تعلیق وزن کابل را پشتیبانی می کنند

 

گیره های تعلیق عملکرد باربری اولیه- را در نقاط پشتیبانی متوسط ​​انجام می دهند. این مجموعه‌ها کابل را به جای محکم گرفتن، نگه می‌دارند و امکان حرکت کنترل‌شده و حفظ پشتیبانی عمودی را فراهم می‌کنند.

گیره تعلیق معمولی از سه عنصر کاربردی تشکیل شده است: یک محفظه آلومینیومی که یکپارچگی ساختاری را فراهم می کند، یک درج لاستیکی که کابل را بالشتک می کند، و میله های زرهی که برای توزیع فشار گیره به دور کابل می پیچند. درج لاستیکی از-لاستیک کلاس بالا و مجموعه تقویت کننده مرکزی، با مقاومت ازن، مقاومت شیمیایی، عملکرد مقاومت در برابر آب و هوا، عملکرد دمای بالا و پایین، استحکام و کشش بالا، تغییر شکل فشاری کوچک تشکیل شده است.

مکانیسم توزیع بار از طریق ضرب سطح کار می کند. به جای تماس نقطه‌ای که فشار مخرب ایجاد می‌کند، میله‌های زره ​​به طول 600 تا 1200 میلی‌متر به دور کابل می‌چرخند و نیروی تعلیق را در این منطقه تماس گسترده پخش می‌کنند. این باعث کاهش تنش در هر نقطه به سطوح بسیار پایین تر از آستانه آسیب کابل می شود.

برای دهانه های کمتر از 150 متر، پیکربندی میله زره تک لایه- کافی است. فراتر از 200 متر، به دلیل افزایش وزن و کشش کابل نیاز به توزیع بار قوی‌تری دارد، سیستم‌های دو لایه- ضروری می‌شوند. گیره های تعلیق سیم پیچ خورده تک لایه برای دهانه های واقعی کمتر از 150 متر استفاده می شود. گیره های تعلیق سیم پیچ خورده دو لایه برای دهانه های واقعی بیشتر از 200 متر استفاده می شود.

 

adss cable installation accessories

 

چگونه گیره های کششی کابل لنگر را در حالت بن بست-به پایان می رساند

 

گیره های کششی هدفی اساسی متفاوت از سخت افزار تعلیق دارند. در حالی که گیره های تعلیق به سادگی وزن را تحمل می کنند، گیره های کششی باید در برابر نیروی کششی کامل دهانه کابل مقاومت کنند که بسته به طول دهانه و بارگذاری محیطی می تواند به 20-70 کیلو نیوتن برسد.

مکانیزم گرفتن از میله های مارپیچ از پیش ساخته شده استفاده می کند که در یک الگوی خاص به دور کابل می پیچند. با افزایش کشش روی کابل، این میله‌ها از طریق یک اصل مزیت مکانیکی سفت می‌شوند-نیروی کشش باعث انقباض میله‌های مارپیچ می‌شود و فشار گرفتن را متناسب با بار اعمال شده افزایش می‌دهد. این یک چنگال{3}}خود انرژی زا ایجاد می کند که تحت کشش بیشتر قوی تر می شود.

ویژگی حیاتی طراحی لغزش کنترل شده است. کابل های ADSS باید تا حد مشخصی کشش داده شوند تا از عملکرد صحیح و طول عمر آنها اطمینان حاصل شود. اگر کابل ها به درستی کشیده نشوند، ممکن است دچار افتادگی شوند که می تواند منجر به آسیب و کاهش عملکرد شود. گیره‌های کششی باکیفیت شامل مکانیسم‌های جدا شدن{3}}می‌شوند که برای رها شدن قبل از آسیب کابل کالیبره شده‌اند، که معمولاً در نیروهایی درست کمتر از مقاومت کششی نامی کابل تنظیم می‌شوند.

موقعیت نصب اثربخشی را تعیین می کند. مجموعه های کششی باید در نقاطی نصب شوند که کابل تغییر جهت می دهد یا به پایان می رسد. در زوایای بیش از 25 درجه، هر دو نقطه ورود و خروج به جای گیره های تعلیق، به سخت افزار کششی نیاز دارند، زیرا بردارهای نیرو دیگر با بارگذاری عمودی ساده تراز نمی شوند.

 

سیستم ضد لرزش-

 

ارتعاش بادی یکی از موذی‌ترین حالت‌های خرابی برای تاسیسات ADSS است. جریان باد در سراسر کابل باعث ایجاد ریزش گردابی می شود که باعث ایجاد نوسان در محدوده فرکانس 5-40 هرتز می شود. با گذشت زمان، این خمش مکرر باعث آسیب خستگی در جایی که کابل با سخت افزار پشتیبانی می شود، می شود.

لرزشگیرهای مارپیچی از طریق اتلاف انرژی با این امر مقابله می کنند. دمپر از دو بخش تشکیل شده است: بخش میرایی مارپیچ و بخش دستگیره. میراگرهای ارتعاشی مارپیچی دارای یک بخش میرایی{2}}دارای شکل مارپیچ هستند که برای تعامل میان دمپر و کابل به منظور ارائه حرکت کنش/واکنشی که در مقابل موج ارتعاش طبیعی است، طراحی شده است. هنگامی که کابل می لرزد، ساختار مارپیچی دمپر در مقابل خمیده می شود و انرژی جنبشی را از طریق اصطکاک داخلی به گرما تبدیل می کند.

ریاضیات قرار دادن اهمیت قابل توجهی دارد. قانون سرانگشتی: 1 SVD در هر نقطه تعلیق زمانی که دهانه بیش از 100 متر است یا سرعت باد بالاتر از 1.6 ms-1 در طول 20 روز در سال مجاز است. دمپر 200 تا 250 میلی‌متر از انتهای میله‌های زرهی نصب می‌شود و یک منطقه تداخلی ایجاد می‌کند که در آن پاسخ فرکانس دمپر با حالت‌های لرزش طبیعی کابل همپوشانی دارد.

برای کاربردهای سنگین-یا دهانه‌های طولانی‌تر از 300 متر، دمپرهای Stockbridge حفاظت پیشرفته‌تری را ارائه می‌کنند. این ها از آونگ های وزن دار استفاده می کنند که برخلاف حرکت کابل می چرخند و پاسخ فرکانسی وسیع تری نسبت به انواع مارپیچی ارائه می دهند. با این حال، آنها به محافظت از میله زرهی در محل نصب نیاز دارند تا از آسیب استرس متمرکز به ژاکت کابل جلوگیری شود.

 

چگونه میله های تقویت کننده تنش مکانیکی را توزیع می کنند

 

میله های زره ​​به عنوان لایه پایه برای اکثر سخت افزارهای ADSS عمل می کنند. این سیم‌های مارپیچ از پیش ساخته شده در اطراف کابل می‌پیچند و یک آستین محافظ ایجاد می‌کنند که چندین هدف را به طور همزمان انجام می‌دهد.

مکانیسم توزیع تنش از طریق پخش بار کار می کند. هنگامی که یک گیره در اطراف میله های زره ​​به جای کابل لخت بسته می شود، نیروی گیره در سطح مقطع ترکیبی- لایه های چندگانه میله توزیع می شود. یک مجموعه میله زره معمولی ممکن است شامل 8-12 میله مجزا در پیکربندی های دو لایه باشد که سطح موثر یاتاقان را در مقایسه با گیره مستقیم کابل در ضریب 10-15 ضرب می کند.

میله های زره ​​نیز محافظت در برابر سایش را فراهم می کنند. در نقاط تعلیق، هنگامی که کابل به تغییرات باد و دما پاسخ می‌دهد، حرکات میکرو- رخ می‌دهد. بدون میله های محافظ، این مالش مداوم به تدریج از طریق ژاکت کابل ساییده می شود. میله‌ها به‌عنوان سطوح سایش قربانی عمل می‌کنند و امکان حرکت محدود را فراهم می‌کنند و در عین حال کابل را از سایش مستقیم محافظت می‌کنند.

ترتیب نصب بسیار مهم است. میله‌های زره ​​باید بسته به موقعیت مکانی-دست راست یا چپ{3}}مارپیچ صحیح-دست راست یا چپ- اعمال شوند تا از سفت شدن آنها به جای شل شدن در زیر کشش کابل اطمینان حاصل شود. طراحی ویژه میله‌های Preformed این اطمینان را ایجاد می‌کند که گیره‌های کششی نمی‌توانند به کابل‌های ADSS استرس وارد کنند تا از طول عمر طبیعی سیستم کابل‌ها اطمینان حاصل شود.

 

عملکرد حفاظت الکتریکی لوازم جانبی نصب کابل ADSS در محیط‌های ولتاژ بالا-

 

کابل‌های ADSS در مجاورت رساناهای ولتاژ بالا-کار می‌کنند و چالش‌های استرس الکتریکی منحصربه‌فردی را ایجاد می‌کنند. ژاکت کابل ولتاژهای القایی را از طریق کوپلینگ خازنی با هادی های فاز تجربه می کند، به ویژه در شرایط مرطوب مشکل ساز است.

حفاظت از قوس باند خشک -شامل استراتژی‌های انتخاب لوازم جانبی و موقعیت‌یابی است. کابل ADSS در میدان الکتریکی به دلیل هادی های فاز معلق است. این مقدار از حداکثر در وسط دهانه تا صفر در تکیه گاه های فلزی به زمین کابل متغیر است. با قرار دادن نقاط تعلیق در مناطق با شدت میدان کمتر و استفاده از مواد سخت افزاری مقاوم در برابر ردیابی، سیستم تنش ولتاژ را بر روی روکش کابل به حداقل می رساند.

حلقه‌های کرونا در نقاط{0}}تنش بالا برای کنترل توزیع میدان الکتریکی نصب می‌شوند. این اتصالات حلقه‌ای شکل، هندسه میدان محلی را تغییر می‌دهند و از غلظت ولتاژی که می‌تواند باعث ردیابی الکتریکی یا قوس- روی رویدادها شود، جلوگیری می‌کند. فاصله و اندازه از محاسبات بر اساس ولتاژ خط انتقال و موقعیت کابل نسبت به هادی های فاز پیروی می کند.

ملاحظات زمین بر انتخاب سخت افزار تأثیر می گذارد حتی اگر کابل های ADSS فاقد عناصر فلزی باشند. اگرچه ADSS یک ساختار رسانه ای کامل است، اما به طور اجتناب ناپذیری به دلیل سطح و هوای اطراف، آب را آلوده می کند که رسانایی خاصی را به همراه خواهد داشت. بنابراین، در محیط ولتاژ بالا، اتصال کابل نوری و ابزار طلایی آن باید مستقیماً به زمین متصل شوند. براکت‌های نصب و سازه‌های نگهدارنده باید مسیرهای زمینی مناسبی را برای از بین بردن ایمن جریان‌های نشتی فراهم کنند.

 

روش نصب، عملکرد سخت افزار را تعیین می کند

 

فرآیند کشش و کشش عملکرد لوازم جانبی را از طریق اعمال نیروی کنترل شده فعال می کند. در حین نصب، کابل از میان مسافران یا نوارهای نصب شده در هر نقطه پشتیبانی عبور می کند. یک دسته سیم بافته شده متصل به انتهای کابل به تجهیزات کششی متصل می‌شود که کشش ثابت را حفظ می‌کند، که معمولاً در 600 پوند فوت درپوش دارد تا از آسیب فیبر جلوگیری شود.

کشش اعمال شده بر روی کابل فیبر نوری نباید خیلی زیاد باشد. برگه های داده های Sag و Tessiometre برای هر نوع محصول کابل فیبر نوری ADSS ارائه شده است. از پیچ خوردن کابل هنگام کشیدن جلوگیری می کند. ماشین های کشش باید به طور مداوم تنش را نظارت و تنظیم کنند زیرا تغییرات ارتفاع و هندسه مسیر بر بارگذاری تأثیر می گذارد.

هنگامی که کابل به موقعیت نهایی خود رسید، سخت افزار دائمی جایگزین دستگیره های نصب موقت می شود. دنباله از نقاط کششی به سمت داخل به سمت دهانه‌های میانی- پیش می‌رود. گیره‌های کششی ابتدا در نقطه‌های مرده-و نقاط زاویه نصب می‌شوند که از قبل بر روی مقادیر محاسبه‌شده بر اساس طول دهانه و الزامات افتادگی بارگذاری شده‌اند. سپس گیره‌های تعلیق در تکیه‌گاه‌های میانی وصل می‌شوند، با تنظیمات نهایی که فاصله مناسب ارتفاع کابل را تضمین می‌کند.

رابطه کاهش{0}}تنش از محاسبات خاصی پیروی می کند. برای طول دهانه معین و نوع کابل، مهندسان تنش بهینه را تعیین می‌کنند که افت کافی را متعادل می‌کند تا از تنش بیش از حد جلوگیری کند و در عین حال فاصله مورد نیاز از زمین را حفظ کند. متوسط ​​تنش کاری سالانه کابل نوری ADSS باید به گونه ای انتخاب شود که از 20٪ نیروی شکست کابل نوری ADSS تجاوز نکند و اقدامات ضد لرزش مربوطه باید انجام شود.

 

adss cable installation accessories

 

چرا سازگاری سخت افزار به تطبیق دقیق نیاز دارد؟

 

لوازم جانبی ADSS جهانی نیستند-هر مؤلفه باید با پارامترهای کابل خاصی مطابقت داشته باشد. قطر کابل اندازه اولیه را هدایت می کند، زیرا گیره های طراحی شده برای کابل های 12 میلی متری نمی توانند کابل های 18 میلی متری را به درستی محکم کنند. عدم تطابق باعث ایجاد چسبندگی ناکافی می شود که منجر به لغزش می شود یا فشرده سازی بیش از حد باعث آسیب ژاکت می شود.

استحکام کششی نامی (RTS) کلاس های بار جانبی را تعیین می کند. یک کابل با 40 کیلو نیوتن RTS به سخت‌افزار تنشی با ظرفیت حداقل 40 کیلو نیوتن نیاز دارد، که عوامل ایمنی معمولاً این را به لوازم جانبی دارای رتبه‌بندی 50 -60 کیلونیوتن می‌رسانند. استفاده از سخت‌افزار با رتبه‌بندی کمتر باعث شکست فاجعه‌بار در شرایط بارگیری یخ یا باد می‌شود.

طول دهانه بر نیازهای دمپر ارتعاش تأثیر می گذارد. ارتعاشات بادی ناشی از باد-ممکن است عاملی در دهانه های طولانی تر باشد زیرا کابل های ADSS وزن سبک، کشش نسبتاً بالا و خود میرایی کمی دارند. در صورت نیاز ممکن است دمپرهای ضد لرزش در هر دهانه نزدیک نقاط پشتیبانی نصب شوند. دهانه های کوتاه کمتر از 80 متر ممکن است اصلاً به دمپر نیاز نداشته باشند، در حالی که دهانه های بیش از 150 متر ممکن است برای کنترل حالت های پیچیده ارتعاش به دمپرهای متعدد در هر دهانه نیاز داشته باشند.

شرایط محیطی بر انتخاب مواد تأثیر می گذارد. تاسیسات ساحلی برای مقاومت در برابر خوردگی مه نمکی به جای 304 نوع سخت افزار فولاد ضد زنگ 316 نیاز دارند. محیط‌های با اشعه ماوراء بنفش بالا به درج‌های لاستیکی تثبیت‌شده با اشعه ماوراء بنفش- نیاز دارند که پس از سال‌ها قرار گرفتن در معرض نور خورشید، تجزیه نمی‌شوند و ترک نمی‌خورند. مناطق مستعد یخ{7}}به سخت افزار با حاشیه های قدرت اضافی برای رسیدگی به سناریوهای ترکیبی مکانیکی و بارگیری یخ نیاز دارند.

 

رویکرد یکپارچه سازی سیستم برای لوازم جانبی نصب کابل ADSS

 

لوازم جانبی نصب کابل ADSS به‌صورت مجزا عمل نمی‌کنند-آنها به‌عنوان یک سیستم مکانیکی یکپارچه کار می‌کنند که در آن عملکرد هر جزء بر اجزای دیگر تأثیر می‌گذارد. کشش ایجاد شده توسط گیره‌های بی‌{2} انتها تعیین می‌کند که گیره‌های تعلیق چقدر باید تحمل کنند. انعطاف‌پذیری ارائه شده توسط مجموعه‌های تعلیق بر فرکانس‌های ارتعاشی در دهانه‌ها تأثیر می‌گذارد. بالشتک محافظ میله‌های زرهی بر نحوه محکم گرفتن گیره‌ها بدون آسیب تأثیر می‌گذارد.

این وابستگی متقابل نیاز به تفکر طراحی سطح سیستم{0}} دارد. مهندسان باید مسیر بار کامل را از رشته کابل، از طریق میله‌های زره، به گیره‌ها، روی براکت‌های نصب و در نهایت به سازه‌های قطب در نظر بگیرند. هر حلقه ضعیفی در این زنجیره به نقطه شکست تبدیل می شود.

ترتیب نصب سخت افزار از منطق خاصی پیروی می کند. نصب دمپرهای ارتعاش قبل از تنظیمات کشش نهایی بی اثر است، زیرا دمپرها باید نسبت به موقعیت نهایی کابل نصب شوند. برعکس، اعمال کشش اولیه بیش از حد قبل از نصب تمام سخت افزار می تواند نقاط اتصال میانی را تحت فشار قرار دهد.

 

تعمیر و نگهداری و عملکرد بلند مدت-

 

پس از نصب، لوازم جانبی ADSS نیاز به بازرسی دوره ای برای حفظ یکپارچگی سیستم دارند. بررسی‌های بصری آسیب‌های آشکار را شناسایی می‌کنند-درج‌های لاستیکی ترک خورده، اجزای فلزی خورده‌شده یا گیره‌های لغزنده که کابل در معرض دید را نشان می‌دهند. بازرسی‌های دوره‌ای، اندازه‌گیری تنش و بررسی بست‌ها عمر سخت‌افزار را افزایش داده و از خرابی‌های غیرمنتظره جلوگیری می‌کند.

راستی‌آزمایی کشش تأیید می‌کند که کابل ته نشین نشده یا فراتر از پارامترهای طراحی کشیده نشده است. تکنسین ها با استفاده از روش های نوری یا اندازه گیری مستقیم در نقاط قابل دسترسی، افت واقعی را با مقادیر طراحی مقایسه می کنند. انحرافات بیش از 10٪ نشان می دهد که لغزش سخت افزار یا خزش کابل نیاز به توجه دارد.

Retorquing سخت افزار به شل شدن پیچ در اثر چرخه حرارتی و لرزش می پردازد. پیچ های نصب و بست های گیره باید در فواصل 12 ماهه تحت بررسی گشتاور قرار گیرند، به ویژه پس از حوادث آب و هوایی شدید. مشخصات گشتاور بسته به نوع لوازم جانبی متفاوت است اما معمولاً در محدوده 15-25 نیوتن متر برای سخت افزار تعلیق و 30-45 نیوتن متر برای مجموعه های کششی قرار می گیرد.

کنترل خوردگی در محیط های تهاجمی حیاتی می شود. مه نمک ساحلی: پیچ‌ها و مهره‌های{1}}فولاد 316 ضد زنگ را به جای 304 مشخص کنید. تمیز کردن سالانه آلودگی انباشته‌شده را که می‌تواند باعث خوردگی یا ردیابی گالوانیکی شود را حذف می‌کند. اعمال ترکیبات بازدارنده خوردگی-روی سطوح فلزی در معرض دید، عمر مفید سخت افزار را به میزان قابل توجهی افزایش می دهد.

 

حالت های رایج شکست و پیشگیری

 

درک چگونگی خرابی لوازم جانبی ADSS، شیوه های نصب و اولویت های تعمیر و نگهداری بهتر را نشان می دهد. بررسی میدانی INMR در سال 2023 نشان می‌دهد که 68 درصد از خرابی‌های اولیه ADSS به دلیل کابل‌ها و نه لوازم جانبی رخ می‌دهد. با این حال، 32 درصد از خرابی‌های مربوط به سخت‌افزار شایسته توجه است.

لغزش گیره نشان دهنده رایج ترین خرابی سخت افزاری است. این زمانی اتفاق می‌افتد که کشش نصب از ظرفیت چسبندگی گیره بیشتر شود، یا زمانی که اندازه ناکافی گیره نتواند سطح تماس کافی را فراهم کند. کابل به تدریج از طریق گیره عبور می کند و تا زمانی که فضاها ناامن شوند یا کابل با موانع برخورد کند، افتادگی را افزایش می دهد. پیشگیری مستلزم تطبیق ظرفیت گیره با کشش دهانه واقعی با حاشیه ایمنی مناسب است.

خستگی ارتعاشی در نقاط اتصال سخت افزاری که در آن خمش چرخه ای متمرکز می شود، ظاهر می شود. اگر کابل ها به درستی کشیده نشوند، ممکن است دچار افتادگی شوند که می تواند منجر به آسیب و کاهش عملکرد شود. خم شدن مکرر در نهایت کار می کند- روکش کابل یا اعضای استحکام داخلی را سخت می کند و منجر به شروع و انتشار ترک می شود. نصب صحیح لوازم جانبی نصب کابل ADSS-به‌ویژه دمپرها و محافظ میله‌های زرهی{5}}این حالت خرابی را با محدود کردن زوایای خمش و توزیع انعطاف‌پذیری در طول کابل‌های بلندتر کاهش می‌دهد.

آسیب ردیابی الکتریکی به تدریج در محیط‌های ولتاژ بالا- ایجاد می‌شود. نوارهای خشک تمایل دارند در تکیه گاه ها تشکیل شوند. ولتاژ در سراسر نوار خشک می تواند باعث ایجاد مسیرهای کربنی و فرسایش مواد ژاکت شود. اگر ولتاژ در نوار خشک به اندازه کافی بالا باشد، ممکن است یک قوس ایجاد شود که می تواند به ژاکت آسیب برساند. هنگامی که ردیابی شروع می شود، مسیرهای هدایتی ایجاد می کند که تخریب ژاکت را تسریع می کند. استفاده از کابل‌های مقاوم در برابر ردیابی-و سخت‌افزار موقعیت‌یابی در مناطق قدرت پایین‌تر-از این مکانیسم خرابی موذی جلوگیری می‌کند.

 

سوالات متداول

 

چگونه می توانم اندازه گیره صحیح کابل ADSS خود را تعیین کنم؟

اندازه گیره به سه پارامتر نیاز دارد: قطر خارجی کابل (OD)، استحکام کششی نامی (RTS) و طول دهانه. محدوده قطر مشخص شده گیره را با OD کابل خود مطابقت دهید-به عنوان مثال، یک گیره 14-16 میلی متری برای یک کابل 15 میلی متری. سپس بررسی کنید که میزان بار گیره از حداکثر کشش کابل شما فراتر رفته است، که معمولاً 18-25٪ RTS را در طول کار اجرا می کند. در نهایت، تأیید کنید که نوع گیره مناسب گیره‌های تعلیق طول دهانه شما برای دهانه‌های میانی، گیره‌های کششی برای دهانه‌های بیش از 200 متر یا در تغییر جهت بیش از 25 درجه است.

چرا لرزشگیرهای مارپیچی به موقعیت خاصی نیاز دارند؟

اثربخشی دمپر به قرارگیری صحیح نسبت به سخت افزار پشتیبانی بستگی دارد. دمپر باید 200-250 میلی‌متر از انتهای میله‌های زرهی نصب کند تا از تماس با آن جلوگیری کند و در عین حال به اندازه کافی نزدیک باشد تا ارتعاشات را قبل از تمرکز تنش در نقطه پشتیبانی، خنثی کند. نصب بیش از حد از نقطه پشتیبانی، دمپر را به مناطق ارتعاشی با دامنه بالاتر منتقل می کند، جایی که کارایی آن کمتر می شود. نصب خیلی نزدیک خطر تداخل مکانیکی با گیره ها و میله های زره ​​را به همراه دارد.

آیا می توانم بعد از برداشتن کابل از سخت افزار ADSS دوباره استفاده کنم؟

استفاده مجدد به شرایط سخت افزاری و الزامات برنامه بستگی دارد. بازرسی بصری باید هیچ آسیبی را نشان ندهد با این حال، گیره‌های کششی و مجموعه‌های دسته‌ای{3}}حتی اگر آسیبی ندیده باشند نباید مجدداً استفاده شوند، زیرا میله‌های از پیش ساخته شده در اولین استفاده دچار تنش می‌شوند{4}}که کارایی چسبندگی آنها را کاهش می‌دهد. گیره های تعلیق با درج های لاستیکی دست نخورده و محفظه های آسیب دیده معمولاً در صورت تمیز کردن و بازرسی می توانند مجدداً استفاده شوند. در صورت شک، جایگزینی آن مقرون به صرفه تر از خطر خرابی کابل ناشی از سخت افزار آسیب دیده است.

دما چگونه بر عملکرد لوازم جانبی ADSS تأثیر می گذارد؟

دما بر جنبه های مکانیکی و الکتریکی تأثیر می گذارد. انبساط و انقباض کابل ناشی از حرارت{1}}تنش را در طول چرخه های روزانه و فصلی تغییر می دهد. سخت افزار باید این حرکت را بدون شل شدن یا سفت شدن بیش از حد- انجام دهد. اجزای لاستیکی در سرمای شدید شکننده می شوند و به طور بالقوه تحت تنش ترک می خورند. دمای بالا پلیمرها را نرم می کند و قدرت چسبندگی را کاهش می دهد. لوازم جانبی کیفی محدوده دمای عملیاتی-معمولاً -40 درجه تا +70 درجه را برای طرح‌های استاندارد مشخص می‌کنند. در آب و هوای شدید، سخت افزاری را با درجه بندی دمای پیشرفته مشخص کنید و برنامه های تنظیم تنش فصلی را در نظر بگیرید.

 



خوراکی های کلیدی

لوازم جانبی ADSS از طریق توزیع بار کار می کنند-نیروها را در مناطق تماس گسترده پخش می کنند تا از تمرکز استرس که به کابل آسیب می زند جلوگیری کند.

گیره‌های تعلیق وزن عمودی را از طریق گرفتن بالشتکی روی میله‌های زره ​​پشتیبانی می‌کنند، در حالی که گیره‌های کششی از طریق مکانیسم‌های مارپیچ خود{0} انرژی‌دهنده در برابر نیروهای کششی افقی مقاومت می‌کنند.

کنترل ارتعاش مستلزم استفاده هماهنگ از دمپرهای مارپیچی است که در فاصله 200 تا 250 میلی متری از سخت افزار پشتیبانی قرار گرفته اند، با مقادیر تعیین شده توسط طول دهانه و شرایط باد محلی.

سخت‌افزار باید دقیقاً پارامترهای کابل-قطر، استحکام کششی و طول دهانه- را با فاکتورهای ایمنی که عملکرد را در بدترین-بارگذاری محیطی تضمین می‌کند مطابقت دهد.

برنامه‌های بازرسی و نگهداری سیستماتیک که فراتر از نصب اولیه هستند، از 32 درصد خرابی‌های ناشی از تخریب سخت‌افزار و مدیریت نادرست تنش جلوگیری می‌کنند.

 



منابع ارجاع شده

IEEE Std 1222:2004 - استاندارد IEEE برای همه کابل‌های فیبر نوری-خود دی‌الکتریک-

IEEE 524:2003 - راهنمای نصب رساناهای خطوط انتقال هوایی

بررسی میدانی INMR، داده‌های تجزیه و تحلیل خرابی ADSS 2023 -

چندین راهنمای نصب سازنده (Zion Communication، AFL Global، Prysmian، Corning)

مرجع فنی ویکی‌پدیا - همه-خود دی‌الکتریک-مکانیک‌های کابل و حالت‌های خرابی پشتیبانی می‌کنند

ارسال درخواست