دانش

ماژول نوری یکی از اجزای اصلی در سیستم های ارتباطی فیبر نوری است که وظیفه تبدیل نوری-الکتریکی و تبدیل الکتریکی-اپتیکی را بر عهده دارد. به طور معمول، از اجزای فرستنده نوری (TOSA، از جمله لیزر)، اجزای گیرنده نوری (ROSA، از جمله آشکارسازهای نور)، مدارهای عملکردی، و رابط های نوری (الکتریکی) تشکیل شده است. ماژول نوری که به عنوان فرستنده و گیرنده نوری یا ماژول فیبر نوری نیز شناخته می شود، یک دستگاه فشرده و مستقل است که در سیستم های ارتباطی فیبر نوری برای ارسال و دریافت سیگنال های نوری استفاده می شود. این ماژول ها معمولاً از یک فرستنده، یک گیرنده و قطعات الکترونیکی مرتبط در داخل یک محفظه تشکیل شده اند.

بخش فرستنده ماژول سیگنال های الکتریکی را به سیگنال های نوری تبدیل می کند که معمولاً از یک دیود لیزری یا یک دیود ساطع نور (LED) استفاده می کند. سپس این سیگنال های نوری از طریق فیبر نوری منتقل می شوند. در انتهای گیرنده، سیگنال های نوری توسط یک ردیاب نوری دریافت می شوند که آنها را برای پردازش بیشتر توسط تجهیزات گیرنده به سیگنال های الکتریکی تبدیل می کند.

ماژول های نوری در شکل فاکتورها و انواع رابط های مختلف برای مطابقت با استانداردهای ارتباطی مختلف و معماری شبکه وجود دارند. انواع رابط رایج عبارتند از Small Form-factor Pluggable (SFP)، QSFP (Quad Small Form-factor Pluggable)، CFP (C Form-factor Pluggable) و SFP28 (Small Form-factor Pluggable 28). این ماژول ها از نرخ های داده متفاوتی از اترنت استاندارد گیگابیت تا اتصالات بسیار پرسرعت مانند 100 گیگابیت در ثانیه (Gbps) یا حتی بالاتر پشتیبانی می کنند.

ماژول‌های نوری نقش مهمی در انتقال داده‌های با سرعت بالا و مسافت طولانی در شبکه‌های مخابراتی، مراکز داده و سایر محیط‌های محاسباتی با کارایی بالا دارند. اندازه جمع و جور، قابلیت اطمینان بالا، و قابلیت همکاری آنها را به اجزای ضروری در سیستم های ارتباطی نوری مدرن تبدیل می کند. علاوه بر این، پیشرفت‌ها در فناوری ماژول‌های نوری به بهبود سرعت، ظرفیت و کارایی انتقال داده‌ها ادامه می‌دهد و تکامل ارتباطات فیبر نوری را بیشتر شکل می‌دهد.

ماژول های نوری در درجه اول در سه سناریو اصلی استفاده می شوند: شبکه های ستون فقرات مخابراتی، شبکه های دسترسی، مراکز داده و اترنت. شبکه های ستون فقرات مخابراتی و شبکه های دسترسی به بازار اپراتورهای مخابراتی تعلق دارند. در میان آنها، ماژول های نوری مولتی پلکس تقسیم طول موج (xWDM) عمدتاً در شبکه های ستون فقرات مخابراتی از راه دور استفاده می شود. اتصالات نوری در درجه اول برای انتقال از راه دور و با ظرفیت بالا در شبکه های اصلی شبکه های ستون فقرات استفاده می شود. بازار شبکه دسترسی «آخرین مایل» را از اپراتورها به کاربران نشان می‌دهد، از جمله سناریوهایی مانند شبکه‌های نوری غیرفعال فیبر به خانه (FTTH PON) و برنامه‌های کاربردی بی‌سیم جلو. مراکز داده و بازارهای اترنت در درجه اول شامل سناریوهایی مانند اتصالات درون مرکز داده، اتصالات مرکز داده (DCI) و اترنت سازمانی هستند.