دانش

کدام روش نصب کابل فیبر نوری هوایی جواب می دهد؟

نصب فیبر هوایی بر دو روش اصلی متکی است: روش قرقره متحرک و روش قرقره ثابت. رویکرد قرقره متحرک زمانی بهترین کار را انجام می دهد که تریلرهای حلقه کابلی بتوانند آزادانه در امتداد خطوط قطب بدون مانع حرکت کنند، در حالی که روش قرقره ثابت شرایط را با کابل های جانبی موجود یا مسیرهای دسترسی مسدود شده کنترل می کند. انتخاب بین این تکنیک ها به طور مستقیم بر جدول زمانی پروژه، هزینه های نیروی کار و کیفیت نصب تاثیر می گذارد.

آشنایی با دو روش نصب هسته ای

روش قرقره متحرک: سرعت از طریق تحرک

روش قرقره متحرک یک-عملیات یک گذر است که نیاز به بلوک‌های کابل و خطوط کششی موقت را از بین می‌برد و به طور کلی سریع‌تر از گزینه‌های جایگزین می‌شود. حلقه کابل بر روی یک تریلر تخصصی یا کامیون بالابر هوایی نصب می شود که در طول مسیر نصب در حالی که کابل را پرداخت می کند، حرکت می کند.

چگونه کار می کند:حامل قرقره در طول مسیر کابل حرکت می کند، با کابل بدون کشش از روی قرقره جدا می شود، سپس به هر قطب هدایت می شود و با سخت افزار مناسب پشتیبانی می شود. این فرآیند قرار دادن کابل و موقعیت یابی را در یک عملیات واحد ترکیب می کند.

در صورت امکان، باید از روش قرقره متحرک برای بهبود کارایی عملیات قرار دادن استفاده شود. با این حال، درختان، ساختمان‌ها یا سایر موانع اغلب از استفاده از این روش برای کل کابل‌ها جلوگیری می‌کنند. اکثر پروژه‌ها در نهایت هر دو رویکرد را ترکیب می‌کنند-با استفاده از قرقره ثابت برای بخش‌های مسدود شده و حلقه متحرک در جایی که دسترسی اجازه می‌دهد.

مزایای کلیدی:

استقرار سریعتر، به طور بالقوه تکمیل 4-5 کیلومتر در روز

پس از اتمام کار آماده-نیازهای نیروی کار کمتر

کاهش نیاز به تجهیزات (بدون بلوک کابل یا خطوط کششی)

عملیات تک-گذر، کار را به حداقل می‌رساند

محدودیت ها:

نیاز به دسترسی بدون مانع وسیله نقلیه در کل مسیر دارد

نمی توان در اطراف کابل های جانبی موجود حرکت کرد

آب و هوا و زمین می تواند حرکت وسایل نقلیه را محدود کند

برای مناطق شهری با ترافیک سنگین مناسب نیست

روش قرقره ثابت: دقت بر روی موانع

روش قرقره ثابت معمولاً زمانی استفاده می شود که کابل بالای کابل جانبی موجود و سایر موانع نصب شده باشد. انتخاب همچنین به انواع وسایل نقلیه و قرار دادن تجهیزات در دسترس نصاب بستگی دارد.

این فرآیند شامل دو مرحله مجزا است. ابتدا تکیه گاه های کابل موقت، ناودان یا بلوک های مماس در هر قطب در طول مسیر نصب می شود. در مرحله بعد، یک خط کششی از طریق تکیه گاه های کابل عبور داده می شود و با استفاده از یک چرخاننده جداکننده و یک دستگیره کابل کشی به بیرون کابل متصل می شود.

چسباندن کابل به رشته از انتهای مسیر کابل شروع می شود و لاستیک به سمت محل ثابت قرقره در انتهای نزدیک کشیده می شود. این رویکرد عقب{1}کنترل دقیقی بر روی موقعیت و کشش کابل فراهم می‌کند.

زمان استفاده از آن:

کابل های موجود موقعیت های قطب پایین تری را اشغال می کنند

دسترسی به وسیله نقلیه محدود یا غیرممکن است

محیط های شهری با نگرانی های ترافیکی

مسیرهایی با تغییرات مکرر ارتفاع

دهانه هایی که نیاز به مدیریت تنش دقیق دارند

نمای کلی فرآیند:

بلوک های کابل را هر 30 تا 50 فوت در طول مسیر قرار دهید

خط کشش نخ را از طریق تمام سخت افزارهای پشتیبانی عبور دهید

خط کشش را با دستگیره های مناسب به کابل وصل کنید

کابل را با استفاده از کشش کنترل شده در موقعیت خود بکشید

کابل مژه به رشته پیام رسان از انتهای دور به سمت عقب کار می کند

روش ثابت نیاز به هماهنگی بیشتری دارد اما کنترل برتر را ارائه می دهد. زمانی که کشش نصب از حداکثر بار نامی کابل (MRCL) بیشتر شود، وینچ کشنده باید برای توقف عملیات کالیبره شود. این ایمنی{2}}از آسیب دیدن فیبر در اثر نیروهای کششی بیش از حد جلوگیری می کند.

تصمیم گیری در مورد انتخاب روش

انتخاب بین حلقه متحرک و ثابت همیشه باینری نیست. اگر درختان یا سایر موانع مانع استفاده از روش قرقره متحرک برای بخشی از مسیر شوند، می‌توان از ترکیبی از روش‌های ثابت-حلقه و قرقره- برای نصب کابل استفاده کرد.

عوامل ارزیابی انتقادی

دسترسی به مسیر:قبل از انجام تعهدات تجهیزات، مسیر برنامه ریزی شده را برانید. هر مانعی را مستند کنید-شاخه های آویزان، جاده های باریک، وسایل نقلیه پارک شده، مناطق ساخت و ساز. یک بخش 100 فوتی مسدود شده می تواند سوئیچ روش را مجبور کند.

زیرساخت های موجود:بررسی تخصیص سیم های پیام رسان از آنجایی که کابل فیبر نوری وزن سبکی دارد و افت آن در دهانه هوایی کم است، باید بالاترین فضای ارتباطی موجود روی قطب را اشغال کند. اگر موقعیت‌های پایین‌تر قبلاً اشغال شده‌اند، حلقه ثابت برای کشیدن کابل به بالای زیرساخت‌های موجود ضروری می‌شود.

در دسترس بودن تجهیزات:قرقره متحرک به تریلرهای کابلی تخصصی یا کامیون های بالابر هوایی با حامل های قرقره نیاز دارد. قرقره ثابت به بلوک کابل، تجهیزات کششی و ماشین های شلاق نیاز دارد. بسیاری از پیمانکاران هر دو مجموعه تجهیزات را نگهداری می کنند، اما اپراتورهای کوچکتر ممکن است به یک روش محدود شوند.

زمین و ارتفاع:مسیرهایی با تغییرات درجه قابل توجهی به نفع روش های ثابت قرقره هستند. به طور معمول تنش برای تاسیسات هوایی کمتر است، اما ممکن است در هنگام استفاده از روش نصب قرقره ثابت به 600 lbf نزدیک شود و مسیر با تغییرات ارتفاعی متعدد مشخص می شود. فرآیند کشش کنترل‌شده، این نوک‌های تنش را بهتر از-پرداخت{4}} گرانشی از یک قرقره متحرک مدیریت می‌کند.

مقیاس پروژه:برای دویدن های کوتاه زیر 1000 فوت، زمان راه اندازی برای سخت افزار قرقره ثابت ممکن است از هر افزایش کارایی بیشتر باشد. حرکت قرقره منطقی تر است. برای استقرار چند مایلی، دقت روش ثابت اغلب دوره‌های راه‌اندازی طولانی‌تری را توجیه می‌کند.

پیامدهای هزینه و واقعیت اقتصادی

براساس داده‌های انجمن باند پهن فیبر (FBA) و دکارتی جمع‌آوری‌شده در ماه‌های اکتبر و نوامبر 2024، هزینه متوسط ​​نیروی کار و مواد برای استقرار فیبر هوایی 6.55 دلار به ازای هر فوت است در مقایسه با 18.25 دلار برای هر فوت فیبر زیرزمینی.

نیروی کار جزء اصلی هزینه های استقرار است که 60 تا 80 درصد از کل هزینه را تشکیل می دهد. میانگین هزینه نیروی کار برای استقرار هوایی 4 دلار در هر فوت بود. کارایی روش مستقیماً بر این هزینه های نیروی کار تأثیر می گذارد.

هنگامی که شرایط مسیر اجازه می دهد، نصب قرقره های متحرک می تواند هزینه های نیروی کار را 15-25٪ در مقایسه با قرقره ثابت کاهش دهد. عملیات یک -گذر به خدمه کمتر و زمان کمتری در هر بازه زمانی نیاز دارد. با این حال، این مزیت به سرعت از بین می رود اگر خدمه مجبور شوند روش های اواسط مسیر را تغییر دهند یا بخش ها را دوباره انجام دهند.

به طور متوسط، نصب یا "روکش کردن" کابل فیبر نوری هوایی بین 8 تا 12 دلار در هر فوت یا تقریبا 40000 تا 60000 دلار در هر مایل هزینه دارد. این ارقام شرایط بهینه را فرض می کنند. عدم تطابق روش‌ها-استفاده از قرقره متحرک در مسیرهای مسدود یا حلقه ثابت در جایی که حرکت کار می‌کند{9}}می‌تواند هزینه‌ها را 30 تا 40 درصد افزایش دهد.

هزینه‌های آماده-هزینه‌های پنهان اضافه شود.بخش مهمی از مخارج ساخت شبکه فیبر هوایی "هزینه های آماده سازی" است که شامل مهندسی و چیدمان مجدد کابل ها برای آماده سازی خطوط برق یا تلفن برای اتصال فیبر نوری جدید است. این هزینه‌ها بر هر دو روش تأثیر می‌گذارند، اما به پروژه‌های حلقه ثابت ضربه می‌زنند، زیرا معمولاً زیرساخت‌های موجود پیچیده‌تری را شامل می‌شوند.

الزامات فنی و استانداردهای ایمنی

اکثر کابل های فیبر نوری دارای حداکثر بار کابل نامی (MRCL) 600 پوند هستند و باید در هنگام نصب مراقب باشید تا از کشش بیش از حد کابل جلوگیری شود. هر دو روش نصب باید به این محدودیت‌ها احترام بگذارند، اگرچه مطابقت متفاوتی دارند.

مدیریت تنش و افت

حداکثر تنش فیبر در شرایط بار طوفانی به 12500 psi محدود شده است. این محدودیت برای کمک به اطمینان از عمر طولانی در حضور خستگی ساکن ضروری است. مدیریت تنش مناسب در حین نصب از خرابی زودرس فیبر سال ها بعد جلوگیری می کند.

کارخانه فیبر{0}}کابل نوری هوایی باید به اندازه کافی قوی باشد تا بتواند الزامات NESC را برآورده کند و بارها را بدون تجاوز از 60 درصد مقاومت نامی شکست رشته پشتیبانی تحمل کند. کد ملی ایمنی الکتریکی (NESC) ایالات متحده را به سه ناحیه بارگیری طوفان-سبک، متوسط ​​و سنگین-تقسیم می‌کند که هر کدام با الزامات بار یخ و باد متفاوت هستند.

افتادگی معمولاً به کمتر از 2 درصد طول دهانه محدود می شود. پس از اینکه کابل به داخل کشیده شد، در سخت افزار قطب تحت کشش قرار می گیرد. این کشش که به آن کشش دهانه گفته می شود، برای هر کابل محاسبه می شود تا افت نصب 1% حاصل شود.

محافظ شعاع خمشی

حداقل شعاع خمش تحت کشش در حین کشیدن 20 برابر قطر کابل است. هنگامی که تحت کشش نیست (پس از نصب)، حداقل شعاع خمش طولانی مدت توصیه شده 10 برابر قطر کابل است.

تاسیسات قرقره ثابت با خطرات شعاع خمش بیشتر در قطب های گوشه و بلوک های پشتیبانی موقت مواجه هستند. بلوک های کابل باید از چند غلتک برای حفظ حداقل خمیدگی مورد نیاز استفاده کنند. نصب قرقره متحرک معمولاً مدیریت شعاع خمش آسان‌تری دارد زیرا کابل مستقیماً از قرقره به قطب می‌آید.

الزامات ترخیص

کابل‌های روی قطب‌های مشترک کابل‌های برق و مخابرات/CATV باید در فضای مخابراتی با فاصله مناسب از کابل‌های برق و سایر کابل‌های{0}ولتاژ پایین نصب شوند. این شامل میانه‌های جداسازی می‌شود که در آن کابل‌های برق و کابل‌های پیام‌رسان/فیبر هر دو نسبت به وزن خود افت می‌کنند.

منطقه ایمنی کارگران ارتباطی به 40 اینچ فاصله بین خطوط ارتباطی و خطوط تامین نیاز دارد. این الزامات یک روش را بر روش دیگر ترجیح نمی دهند، اما گزینه های مسیریابی را که بر انتخاب روش تأثیر می گذارد، محدود می کنند.

برنامه ریزی قبل از نصب: پایه موفقیت

قبل از تصمیم گیری در مورد اینکه کدام یک برای پروژه خاص بهترین است، بررسی کامل مسیر را انجام دهید و مطمئن شوید که نمایندگان هر سازمانی که به طور بالقوه تحت تأثیر نصب قرار می گیرند، حضور دارند. مطمئن شوید که سمت راست--عاری از موانع است، مانند سیم‌ها و درختان.

بررسی مسیر همه چیز را مشخص می کند. هر قدم از مسیر برنامه ریزی شده را پیاده یا رانندگی کنید. سند:

شرایط قطب و پیوست های موجود

مسائل مربوط به ترخیص جاده ها و جاده ها

الزامات پیرایش درختان

نیازهای دسترسی به اموال برای راه اندازی تجهیزات

مکان‌های{0}}قطب بن‌بست و ظرفیت ساختاری

دسترسی به نقطه اتصال

مجوزها و مجوزها:در صورت نیاز به راه‌اندازی تجهیزات در زمین خصوصی، از مالکان و مقامات مربوطه مجوز کسب کنید. مطمئن شوید که یک خدمه آموزش دیده و دارای گواهینامه مناسب دارید. آنها باید هنگام کار در ارتفاعات صلاحیت داشته باشند و در صورت کار در نزدیکی کابل های برق از مجوزهای مناسب برخوردار باشند.

قراردادهای دلبستگی قطب هفته ها یا ماه ها زمان لازم را صرف می کنند. این فرآیند را زودتر شروع کنید، به ویژه در مناطقی با ترتیبات پیچیده چند قطبی-. برخی از شرکت‌ها به پیمانکاران آماده{3} خاصی نیاز دارند که می‌تواند انعطاف‌پذیری روش را محدود کند.

برنامه ریزی مکان یابی:انتخاب محل اتصال مناسب، تأیید طرح انتقال و آماده سازی طول سفارش کابل را امکان پذیر می کند. ضروری است اطمینان حاصل شود که مکان های انتخاب شده در مناطقی که دسترسی دشوار یا خطرناک است قرار نگیرد.

محل اتصال حلقه کابل برای نصب ثابت. برنامه ریزی ضعیف شرایطی را ایجاد می کند که در آن قرقره ها باید در میانه{1}}کشش، اتلاف ساعت ها و افزایش خطرات تنش تغییر مکان دهند.

اشتباهات رایج نصب و راه های جلوگیری از آنها

موضوع نصب نادرست شبکه های فیبر هوایی می تواند منجر به اثرات منفی جدی شود. مقدار زیاد تجهیزات موجود بر روی یک قطب منجر به حجم کاری پیچیده‌تر تکنسین‌ها می‌شود و همچنین ممکن است نگرانی‌های ایمنی را برای کسانی که در محل کار می‌کنند ایجاد کند.

شکست های مدیریت تنش

کشش بیش از حد باعث آسیب فوری یا تاخیری فیبر می شود. زمانی که کشش نصب از حداکثر بار نامی کابل (MRCL) بیشتر شود، وینچ کشنده باید برای توقف عملیات کالیبره شود. در هر کشش از دینامومتر استفاده کنید. تنها به «احساس» یا تجربه تکیه نکنید.

کشش ناکافی باعث ایجاد افتادگی بیش از حد می شود که الزامات ترخیص را نقض می کند یا به کابل اجازه می دهد در باد جهش کند. اطمینان حاصل کنید که ترمز کشنده کشش را روی کابل حفظ می کند تا از افتادگی بیش از حد در کابل فیبر نوری جلوگیری شود.

ذخیره سازی نامناسب کابل و شلی

در حین ساخت شبکه نوری در صورت بروز حادثه یک کابل نوری یدکی در نقاط خاصی رها می شود. سیم پیچ یدکی اغلب ضعیف انجام می شود. این می تواند منجر به تضعیف فیبر و آسیب به لوله های PVC و فیبرهای نوری شود.

از سخت‌افزار مناسب برای ذخیره‌سازی{0}}Snowshoes یا کویل‌های ذخیره‌سازی که برای فیبر طراحی شده‌اند استفاده کنید. از پیچاندن کابل به دور تیرها یا استفاده از نوار برق برای محکم کردن حلقه ها خودداری کنید.

تخلفات ارتفاع و ترخیص

موقعیت هایی وجود دارد که کابل ها در ارتفاع تعیین شده قرار ندارند. این می تواند به سرعت منجر به شکستگی یا آسیب کابل شود. فاصله ها را در چندین نقطه در امتداد هر دهانه اندازه گیری کنید، نه فقط در قطب ها. افتادگی با دما و بار متفاوت است.

مسائل شلاق

لاستیکی که برای محکم کردن کابل فیبر نوری به رشته استفاده می شود باید اندازه مناسبی داشته باشد تا کابل را بدون آسیب رساندن به کابل ببندد. اگر لیزر سایز کمتری داشته باشد، هنگام عبور کابل در طول آن، فرورفتگی های دوره ای ایجاد می کند.

مشخصات لیزر را با قطر کابل مطابقت دهید. کشش سیم گیره را بررسی کنید{1}}بیش از حد محکم به غلاف کابل آسیب می رساند، شل بودن بیش از حد باعث حرکت و ساییدگی کابل می شود.

ملاحظات خاتمه

مانند هر کابل فیبر دیگری، کابل هوایی را می‌توان به صورت میدانی به هم متصل کرد یا از قبل-خاتمه داد. هر روشی مزایا و معایب خود را دارد.

مزایای کابل قبل از {0}پایان:

زمان و هزینه اتصال میدان را حذف می کند

مهارت مورد نیاز برای خدمه نصب را کاهش می دهد

اتصال سریعتر در نقاط پایانی

برای آخرین{0}}رها کردن اتصالات مسکونی بهتر است

اشکالات از قبل خاتمه یافته:

ایراد اصلی استفاده از کابل{0}پیش پایان این است که تقریباً همیشه کابل اضافی از نصب ها باقی می ماند.

در طول برنامه ریزی به پیش بینی دقیق طول نیاز دارد

انعطاف پذیری محدود برای تغییر مسیر

هزینه مواد بالاتر در هر فوت

مزایای اتصال فیوژن:

اتصال فیوژن اتصال با کیفیت بالایی را ارائه می دهد و پس از تکمیل فرآیند، کابل اضافی کمی باقی می ماند.

امکان تطبیق دقیق طول در هنگام نصب را فراهم می کند

ضایعات مواد کمتر

عملکرد نوری برتر

چالش های اتصال فیوژن:

این فرآیندی زمان بر است و برای انجام آن به تجهیزات تخصصی و مهندسان مجرب نیاز است. کل فرآیند آماده سازی و اتصال فیبرها زمانی که نقطه دسترسی شبکه در ارتفاع قطب نصب شده باشد دشوارتر می شود.

انتخاب روش بر رویکرد خاتمه تأثیر می گذارد. نصب قرقره‌های متحرک با سرعت سریع‌تر اغلب به نفع کابل{1}}قبل‌شده برای حفظ سرعت استقرار است. پروژه‌های قرقره ثابت، که در حال حاضر به کار بیشتری نیاز دارند، زمان اتصال فیوژن را راحت‌تر جذب می‌کنند.

نمونه‌های انتخاب روش واقعی-جهان

استقرار FTTH روستایی (5 مایل):قطب های موجود با حداقل اتصالات، زمین مسطح، دسترسی خوب به جاده.تصمیم:قرقره متحرک برای 80 درصد مسیر، قرقره ثابت برای سه بخش با گذرگاه راه آهن و روگذر بزرگراه که دسترسی وسایل نقلیه ممنوع است.نتیجه:در 6 روز با خدمه 4 نفره تکمیل شد. میانگین هزینه هر فوت 7.20 دلار است.

ساخت و ساز فوق العاده حومه شهر (2 مایل):بار سنگین کابل موجود روی تیرها، درختان متعدد، خیابان های مسکونی با ماشین های پارک شده.تصمیم:قرقره ثابت برای کل مسیر به دلیل زیرساخت های موجود و محدودیت های دسترسی. برای جابه‌جایی کابل‌های موجود آماده- لازم است.نتیجه:در 8 روز با خدمه 6-نفره پس از 3 هفته آماده سازی تکمیل شد. میانگین هزینه هر فوت 9.50 دلار است.

توسعه مرکز شهر (0.5 مایل):تراکم قطب بالا، زیرساخت های پیچیده موجود، محدودیت های ساعت کاری سخت.تصمیم:قرقره ثابت با مجوز کار در شب. مرحله برنامه ریزی گسترده برای هماهنگی با سایر تاسیسات.نتیجه:در 5 شب با خدمه متخصص انجام شد. میانگین هزینه هر فوت 14.80 دلار به دلیل حق بیمه شبانه و پیچیدگی است.

تجهیزات و ابزار مورد نیاز

ملزومات روش قرقره متحرک

تریلر حلقه کابل یا کامیون بالابر هوایی با حامل قرقره

سیستم ترمز قرقره (نه یک ترمز سفت و سخت که چرخش را متوقف کند)

لوله های هدایت کابل در هر قطب

گیره های تعلیق و سخت افزار مماس

دستگاه شلاق با ظرفیت سیم مناسب

ابزار دستی اولیه و تجهیزات ایمنی

اضافات روش قرقره ثابت

بلوک های کابل (یکی در هر قطب حداقل، بیشتر برای دهانه های طولانی)

بلوک های چهارگانه برای قطب های گوشه

خط کشی (طناب غیر فلزی -برای وزن کابل)

دستگیره های کابل کشی و چرخش های جدا شونده

وینچ با کنترل کشش مدرج یا دینامومتر

تجهیزات ایمنی اضافی برای عملیات کشش

هر دو روش به این موارد نیاز دارند: دینامومتر رشته، ضربه‌گیر،-سیم شلاق با اندازه مناسب، تجهیزات بالا رفتن از تیرک-، دستگاه‌های ارتباطی برای هماهنگی خدمه، و تجهیزات حفاظتی از جمله دستکش و کلاه ایمنی.

انتخاب روش شکل دهی روندهای صنعت

صنعت فیبر ایالات متحده در سال 2024 رکورد دیگری را به نام خود ثبت کرد و فروش فیبر را به 10.3 میلیون خانه جدید رساند که از 9.1 میلیون خانه جدید در سال 2023 به بازار عرضه شد. این تسریع استقرار، پیمانکاران را در صورت امکان به سمت روش های سریعتر سوق می دهد.

شبکه های فیبر نوری در حال حاضر تقریباً 52 درصد از خانه ها و مشاغل در ایالات متحده را اشغال می کنند که نسبت به سال های گذشته افزایش قابل توجهی را نشان می دهد. تنها در سال 2023، استقرار فیبر با اتصال 9 میلیون خانه جدید به بالاترین حد خود رسید که نشان دهنده رشد 13 درصدی-بیش از-سالانه است.

برنامه BEAD (دسترسی و استقرار سهام پهنای باند) باعث گسترش قابل توجه فیبر روستایی از سال 2025 خواهد شد. قانون زیرساخت دو حزبی، که شامل 42.45 میلیارد دلار بودجه زیرساخت پهنای باند است، پروژه های فیبر را در اولویت قرار می دهد. استقرارهای روستایی معمولاً به دلیل دسترسی بهتر و تضادهای زیرساختی موجود کمتر، روش‌های قرقره متحرک را ترجیح می‌دهند.

اثرات کمبود نیروی کار:کمبود تکنسین های ماهر برای نصب و نگهداری این شبکه ها وجود دارد و انتظار می رود تلاش های استقرار محدود شود. این کمبود کارایی روش را حیاتی تر می کند. با توجه به اینکه کارگران ماهر دستمزدهای حق بیمه را می گیرند، نیازهای نیروی کار کمتر حلقه متحرک به طور فزاینده ای جذاب می شود.

سوالات متداول

کدام روش برای استقرار معمولی 2 مایلی سریعتر است؟

نصب قرقره متحرک معمولاً 2-3 مایل در روز با خدمه 4- در شرایط ایده آل انجام می شود. قرقره ثابت به طور متوسط ​​0.5-1 مایل در روز با خدمه 6 نفره است. با این حال، "معمولی" به ندرت وجود دارد - موانع، الزامات آماده سازی، و زیرساخت های موجود به سرعت این تخمین ها را تغییر می دهند. پروژه هایی که از روش های ترکیبی استفاده می کنند به طور متوسط ​​1-1.5 مایل در روز است.

آیا می‌توانید روش‌ها را در{0}}وسط مسیر بدون تأثیر بر کیفیت تغییر دهید؟

بله، روش های سوئیچینگ رایج است و در صورت اجرای صحیح، کیفیت نصب را به خطر نمی اندازد. نکته کلیدی برنامه ریزی نقاط انتقال در مکان های اتصال یا قطب های بن بست است که در آن خدمه می توانند تجهیزات جدید را راه اندازی کنند. از تغییر روش‌ها در میانه-پرهیز کنید، که باعث ایجاد عوارض مدیریت تنش و نقاط اتصال اضافی می‌شود.

شرایط آب و هوایی چگونه بر انتخاب روش تأثیر می گذارد؟

هر دو روش با محدودیت های آب و هوایی مواجه هستند، اما متفاوت. قرقره متحرک در بادهای شدید که کابل را از مسیر خارج می کند-در حین پرداخت-و در شرایط مرطوب که کشش وسیله نقلیه را کاهش می دهد، با مشکل مواجه می شود. قرقره ثابت باد را بهتر کنترل می کند زیرا کابل از طریق بلوک ها کشیده می شود اما با چالش هایی با قرقره های یخ زده و رشته های پیام رسان پوشیده شده یخ{4}} مواجه است. هیچ یک از این روش ها نباید در هنگام رعد و برق ادامه یابد و بارگیری یخ نیاز به تعلیق کار دارد تا زمانی که شرایط بهبود یابد.

حداقل اندازه خدمه برای هر روش چقدر است؟

قرقره متحرک حداقل به 3 نفر نیاز دارد: راننده کامیون / اپراتور قرقره، اپراتور لیشیر و کارگر قطب برای انتقال کابل و نصب سخت افزار. قرقره ثابت حداقل به 4 نفر نیاز دارد: اپراتور وینچ، 2 کارگر قطب برای راهنما/بلوک کابل، و اپراتور لشر. هر دو از خدمه اضافی در مسیرهای پیچیده بهره می برند. مقررات ایمنی ممکن است خدمه بزرگتر را هنگام کار در نزدیکی خطوط برق دارای انرژی الزامی کند.

خوراکی های کلیدی

انتخاب روش به دسترسی به مسیر، زیرساخت‌های موجود و در دسترس بودن تجهیزات بستگی دارد تا اینکه یک رویکرد در سطح جهانی برتر باشد.

هنگامی که مسیرها اجازه دسترسی بدون مانع به وسیله نقلیه را می‌دهند، قرقره متحرک مزایای سرعت (به طور بالقوه 4-5 کیلومتر در روز) را ارائه می‌دهد.

قرقره ثابت کنترل دقیق لازم برای مسیرهای مسدود و زیرساخت های پیچیده موجود را فراهم می کند

تفاوت هزینه بین روش ها می تواند به 25٪ برسد، اما به شدت به کاربرد مناسب در شرایط مسیر بستگی دارد

بیشتر پروژه‌های واقعی{0}}جهانی هر دو روش را برای بهینه‌سازی کارایی در شرایط مختلف زمین و موانع ترکیب می‌کنند.

بررسی‌ها و برنامه‌ریزی مسیر قبل از نصب{0}}از عدم تطابق روش‌های پرهزینه که اقتصاد پروژه را از بین می‌برد، جلوگیری می‌کند