دانش

آیا راهنمای نصب کابل فیبر نوری هوایی می تواند کمک کند؟

نصب کابل فیبر نوری هوایی، کابل‌های فیبر را روی قطب‌های برق موجود با استفاده از سیم پیام‌رسان یا طرح‌های{0}خود پشتیبانی می‌کند. این روش 6.55 دلار به ازای هر فوت هزینه دارد در مقایسه با 18.25 دلار برای استقرار زیرزمینی، که آن را به روش ترجیحی برای گسترش پهنای باند روستایی و حومه‌ای تبدیل می‌کند.

آشنایی با انواع کابل فیبر هوایی

نوع کابلی که انتخاب می‌کنید پیچیدگی نصب، قابلیت دهانه و نیازمندی‌های نگهداری طولانی‌مدت-را تعیین می‌کند.

خود{0}}گزینه‌های کابل پشتیبانی

همه کابل‌های -خود دی‌الکتریک- (ADSS) فاقد اجزای فلزی هستند و خود را بین قطب‌ها بدون سیم پیام‌رسان نگه می‌دارند. این کابل‌ها می‌توانند طول دهانه تا 3500 فوت را تحمل کنند و در محیط‌هایی با ولتاژ بالا کار کنند که تداخل الکترومغناطیسی بر طراحی‌های تقویت‌شده فلزی تأثیر می‌گذارد. کابل‌های ADSS از اعضای استحکام نخ آرامید استفاده می‌کنند و برای دهانه‌های بیش از 500 متر از جلیقه‌های مقاوم استفاده می‌کنند.

شکل-8 کابل یک سیم پیام رسان فولادی را با کابل فیبر در شکل متمایز-هشت- یکپارچه می کند. طرح‌های شکل-8 معمولاً هزینه کمتری نسبت به ADSS دارند، اما برای دهانه‌های کوتاه‌تر زیر 500 متر بهترین کار را دارند. پیام رسان یکپارچه نصب را ساده می کند زیرا نیازی به اتصال رشته جداگانه ندارید، اما قطعات فولادی در نزدیکی خطوط ولتاژ بالا استفاده می کنند.

نصب‌های رشته-و-مژه

نصب‌های سنتی مژه‌دار، کابل استاندارد شل-لوله یا روبانی را با استفاده از سیم مارپیچ به یک رشته پیام‌رسان از قبل نصب‌شده متصل می‌کنند. این رویکرد انعطاف‌پذیری را ارائه می‌کند{3}}شما می‌توانید بعداً از طریق همپوشانی کابل‌های اضافی را به همان رشته اضافه کنید. تکنیک های همپوشانی امکان اتصال کابل های جدید به زیرساخت های موجود را بدون نیاز به فضای قطب اضافی می دهد.

پیش{0}نیازهای برنامه ریزی نصب

آماده سازی مناسب از اکثر مشکلات نصب و حوادث ایمنی جلوگیری می کند.

ضروریات بررسی مسیر

کل مسیر کابل را پیاده روی کنید و شرایط قطب، فواصل دهانه و موانع احتمالی را ثبت کنید. بررسی کنید که-- سمت راست فاقد موانعی مانند سیم‌ها و درختان باشد و در صورت قرار دادن تجهیزات در زمین خصوصی، از مالکان اجازه بگیرید. فاصله ها را روی جاده ها، راهروها و تاسیسات موجود اندازه گیری کنید.

ظرفیت ساختاری هر قطب را ارزیابی کنید. قطب‌های بن‌بست کشش کابل را محکم می‌کنند و ممکن است در حین نصب نیاز به تقویت یا باز کردن موقت داشته باشند. قطب های میانی بین انتهای مرده-به پشتیبانی ساختاری کمتری نیاز دارند اما همچنان باید وزن کابل و بارگیری یخ را تحمل کنند.

مجوزهای انطباق و ایمنی NESC

کابل‌های روی قطب‌های دارای زیرساخت‌های الکتریکی و مخابراتی باید در فضای مخابراتی با فاصله مناسب از کابل‌های برق و سایر خطوط ولتاژ پایین- نصب شوند و جدایی در وسط دهانه‌ای که کابل‌های برق و فیبر هر دو آویزان هستند، حفظ شود. کد ملی ایمنی برق بر اساس بارهای یخ، باد، و حرارتی مورد انتظار، سه منطقه بار طوفانی-سنگین، متوسط ​​و سبک-را تعریف می‌کند.

تنش فیبر در کابل هوایی باید در 12500 psi در شرایط طوفانی باقی بماند تا از خستگی ساکن جلوگیری شود. این امر مستلزم محاسبه فرورفتگی مناسب (معمولاً کمتر از 2٪ طول دهانه) و محدود کردن کشش به کمتر از 30٪ از حداقل قدرت شکست کابل است.

چک لیست تجهیزات و مواد

قبل از شروع، سخت‌افزار نصب را جمع‌آوری کنید: قرقره‌ها و حامل‌های کابل، ماشین‌های شلاق (در صورت وجود)، دستگیره‌های کششی با چرخش‌های جداکننده، سخت‌افزارهای بن‌بست (نوع سیم شکل یا گیره گوه‌ای)، بلوک‌های کابل موقت، دینامومترهای کششی، و محفظه‌های اتصال.

اطمینان حاصل کنید که خدمه شما دارای آموزش و گواهینامه مناسب برای کار در ارتفاعات و مجوزهای صحیح هنگام کار در نزدیکی کابل های برق هستند. خطوط باتجربه که چالش های محیط هوایی را درک می کنند به طور قابل توجهی خطاهای نصب را کاهش می دهند.

انتخاب روش نصب

بین روش های قرقره متحرک و قرقره ثابت بر اساس دسترسی به مسیر و وجود مانع انتخاب کنید.

قرار دادن قرقره متحرک

روش قرقره متحرک زمانی کار می کند که یک تریلر حلقه کابل یا کامیون بالابر هوایی بتواند در امتداد خط قطب حرکت کند بدون اینکه مانعی از بالا آمدن کابل جلوگیری کند. این یک -عملیات گذر به بلوک کابل یا خطوط کششی نیاز ندارد، و این باعث می‌شود سریع‌تر از روش‌های ثابت باشد.

قرقره کابل را روی یک حامل قرقره متصل به تریلر کابل یا کامیون خط هوایی نصب کنید. همانطور که وسیله نقلیه در طول مسیر پیشروی می کند، کابل را بدون کشش عقب و در حالی که آن را به هر قطب هدایت می کنید، از قرقره جدا کنید. خودرو را به اندازه کافی جلوتر از قطب اول قرار دهید تا از شلی کافی برای اتصال و ذخیره سازی اطمینان حاصل کنید.

در هر قطب، سخت‌افزار پشتیبانی مماس یا بن‌بست مناسب را قرار دهید، کابل را تا ارتفاع صحیح بالا ببرید و آن را محکم کنید. با حفظ سرعت و کشش ثابت، وسیله نقلیه را موازی و تا حد امکان نزدیک به خط قطب برانید. دهانه به دهانه را تا رسیدن به -قطب بن بست نهایی ادامه دهید، سپس کابل را ببندید تا قبل از ایجاد انتهای نهایی، به افتادگی مناسب برسید.

قرار دادن قرقره ثابت

هنگامی که کابل باید بالای کابل جانبی موجود و سایر موانع نصب شود یا زمانی که دسترسی خودرو محدود است از روش ثابت استفاده کنید. این رویکرد به تنظیمات بیشتری نیاز دارد اما مسیرهای پیچیده را مدیریت می کند.

در هر قطب در طول مسیر، تکیه گاه کابل های موقت، ناودان ها یا بلوک های مماس را نصب کنید. یک خط کشش را از میان تکیه گاه ها عبور دهید و با استفاده از یک چرخاننده جداکننده و دستگیره کشش کابل آن را به کابل وصل کنید. کابل را با استفاده از روش های دستی یا وینچ کالیبره شده از طریق بلوک ها به موقعیت خود بکشید.

هنگامی که کشش نصب از حداکثر بار نامی کابل، معمولاً 600 پوند برای کابل های فیبر استاندارد، بیشتر شود، وینچ کشنده باید متوقف شود. اگر یک وینچ کالیبره شده در دسترس نیست، از یک دینامومتر با هشدار صوتی یا نمایشگر بصری برای نظارت مداوم تنش استفاده کنید.

پس از کشیدن کابل به موقعیت نهایی خود با شلی برای اتصال، آن را تا رسیدن به سطح پایین افتادگی صحیح بکشید، سپس آن را در هر قطب مرد- خاتمه دهید.

پارامترهای مهم نصب

برای جلوگیری از آسیب فیبر، چندین مشخصات فنی باید در حد مجاز باقی بماند.

مدیریت تنش و افت

اکثر کابل‌های فیبر نوری دارای حداکثر بار کابل نامی 600 پوند هستند و نصاب‌ها باید از کشش بیش از حد در حین نصب اجتناب کنند. کشش بیش از حد باعث تنش فوری فیبر یا شکست تاخیری ناشی از خستگی استاتیکی-ترک های میکروسکوپی می شود که تحت بار ثابت در حضور رطوبت رشد می کنند.

فرورفتگی باید به کمتر از 2% طول دهانه با حداکثر کشش کمتر از 30% حداقل مقاومت شکستگی کابل محدود شود. دهانه 500- پا حداکثر 10 فوت افتادگی دارد. افتادگی بیش از حد باعث افزایش بارگیری یخ و باد می شود. افتادگی خیلی کم استرس مربوط به تنش را افزایش می دهد.

الزامات شعاع خم

حداقل شعاع خمش تحت کشش در حین کشیدن 20 برابر قطر کابل است و پس از نصب در زمانی که تحت کشش نیست به 10 برابر قطر کابل کاهش می یابد. کابل با قطر 0.5 اینچ در هنگام کشیدن به شعاع 10 اینچ و هنگام نصب به شعاع 5 اینچ نیاز دارد. نقض این محدودیت ها به الیاف از طریق خمش میکرو آسیب می زند.

به شعاع خمش در اتصالات قطب، نقاط اتصال و ورودی های ساختمان توجه ویژه ای داشته باشید. به جای ایجاد خمیدگی های تیز، از سخت افزار مناسبی استفاده کنید که نیرو را در طول کافی توزیع می کند.

محاسبات بار محیطی

در نیروگاه هوایی، بارهای باد و یخ به اضافه تغییرات دمای فصلی باعث انبساط و انقباض کابل و رشته می شود و نیروهای متغیری را به الیاف اعمال می کند. محاسبات طراحی باید سخت ترین شرایط مورد انتظار در منطقه شما را در نظر بگیرند.

در مناطق بارگیری سنگین، کابل ها باید بارهایی از 0.5 اینچ یخ شعاعی به اضافه 4 پوند بر فوت مربع فشار باد افقی را تحمل کنند. یک کابل با قطر 0.5 اینچ که به رشته استاندارد متصل شده است، حدود 0.91 پوند در هر فوت بار بار عرضی را تحت این شرایط تجربه می کند.

انتخاب سخت افزار و پیوست

سخت افزار پیوست را بر اساس طول دهانه، الزامات بارگذاری و محدودیت های بودجه انتخاب کنید.

-انواع پیوست‌های بن‌بست

انتهای سیم‌های شکل‌گرفته- کابل را به‌طور یکنواخت در طول دو تا چهار فوت می‌گیرند و آنها را به قوی‌ترین راه‌حل برای دهانه‌های طولانی تبدیل می‌کند. دستگیره توزیع شده از تمرکز استرس جلوگیری می کند و برای دهانه های بیش از 300 فوت به خوبی کار می کند.

گیره لنگر گوه‌ای -کابل را بین بلوک‌های گوه متضاد لنگر می‌اندازد و تنها شش تا ۱۲ اینچ طول کابل را می‌گیرد. اینها زمانی که کرنش محدود است و دهانه آنها زیر 300 فوت باقی می ماند بهتر عمل می کنند. گیره های گوه ای سریعتر نصب می شوند و هزینه کمتری دارند اما پشتیبانی مکانیکی کمتری را ارائه می دهند.

هنگام انتخاب سخت افزار، الزامات بارگیری باد و یخ، قطر خارجی کابل، در دسترس بودن فضای قطب و بودجه کل پیوست را در نظر بگیرید.

مشخصات شلاق

ماشین شلاق باید برای کابل اندازه‌بندی مناسبی داشته باشد-لشکرهای کوچک‌تر، فرورفتگی‌های دوره‌ای در طول کابل ایجاد می‌کنند که به الیاف آسیب می‌زند. اتصال مضاعف مقاومت بیشتری در برابر لرزش و تنش در مناطق{2}}با باد شدید یا هنگام همپوشانی روی کابل‌های موجود ایجاد می‌کند.

رشته پیام رسان فولادی شامل شش سیم است که دور یک سیم مرکزی پیچیده شده است، معمولاً فولاد کربنی با پوشش روی برای محافظت در برابر خوردگی. برای محیط‌های تهاجمی مانند مناطق ساحلی، پوشش‌های روی{1}}آلومینیوم مقاومت در برابر خوردگی بالاتری نسبت به روی خالص دارند.

رویکردهای اتصال و خاتمه

بر اساس الزامات پروژه، بین پیوند فیلد و استقرار از قبل خاتمه یافته انتخاب کنید.

مزایا و چالش‌های پیوند میدانی

اتصالات فیوژن اتصالات با کیفیت بالا را با حداقل کابل باقیمانده پس از تکمیل فراهم می‌کند، اما به روش‌های زمان‌بر-و تجهیزات تخصصی با مهندسان مجرب نیاز دارد. این فرآیند زمانی دشوارتر می شود که نقاط دسترسی شبکه در ارتفاع قطب قرار می گیرند تا سطح زمین.

اتصال فیوژن برای نصب‌های طولانی-که کیفیت اتصال بیش از سرعت نصب اهمیت دارد، بهترین کار را انجام می‌دهد. بودجه برای تکنسین های اتصال دهنده واجد شرایط و محفظه های محیطی مناسب که از نقاط اتصال در برابر رطوبت و درجه حرارت شدید محافظت می کند.

مزایای کابل قبل از {0}خاتمه یافته

بسیاری از اپراتورهای شبکه برای آخرین قطره کابل هوایی از قبل پایان یافته را انتخاب می‌کنند زیرا زمان‌بر- و گران‌قیمت اتصال فیوژن را حذف می‌کند. اتصالات به کارخانه-نصب و آزمایش می‌شوند و امکان استقرار سریع‌تر را با نیاز به نیروی کار ماهر کمتر فراهم می‌کنند.

محدودیت اصلی کابل اضافی پس از نصب است-کابل‌های انتهایی{1} در طول‌های ثابتی هستند که به ندرت با فواصل دهانه دقیق مطابقت دارند. برای کنترل شلی بدون ایجاد حلقه های محکم که الزامات شعاع خم را نقض می کند، به مدیریت مناسب کابل در قطب ها نیاز دارید.

اشتباهات رایج نصب و پیشگیری

یادگیری از خطاهای معمولی از دوباره کاری پرهزینه و مشکلات عملکرد جلوگیری می کند.

تخلفات ارتفاع و ترخیص

کابل های نصب شده در زیر ارتفاعات تعیین شده با خطر شکستگی یا آسیب ناشی از ترافیک، تجهیزات یا درختان مواجه هستند. قبل از نهایی کردن هر بازه، تأیید کنید که مجوزها با الزامات NESC مطابقت دارند. اندازه‌گیری‌ها را در چندین نقطه ثبت کنید، زیرا افت با دما و بارگذاری متفاوت است.

ذخیره سازی نامناسب Slack

سیم پیچ ضعیف کابل یدکی در نقاط اتصال منجر به تضعیف فیبر و آسیب به لوله های بافر و فیبرهای نوری می شود. کابل اضافی وقتی خیلی محکم سیم پیچ شود یا به طور نامناسب ثابت شود فشرده می شود. از سخت‌افزار مناسب ذخیره‌سازی شل استفاده کنید که حداقل شعاع خمش را حفظ کند و کابل را در برابر بارهای باد و یخ ایمن کند.

از سیم فولادی یا نوار برق برای پشتیبانی موقت کابل استفاده نکنید-اینها نقاط تمرکز استرس را ایجاد می‌کنند و به روکش کابل آسیب می‌رسانند. گیره کابل و سخت افزار تعلیق مناسب را حتی برای نگهداشتن موقت نصب کنید.

خرابی های محافظت در برابر رطوبت

استفاده ناکافی از لوله‌های انقباض حرارتی به آب و رطوبت اجازه می‌دهد تا به بسته‌های اسپلایس وارد شود و باعث تضعیف فیبر و آسیب طولانی‌مدت-می‌شود. هنگام آب بندی محفظه ها دقیقاً از مشخصات سازنده پیروی کنید. قبل از حرکت به دهانه بعدی، هر مهر و موم را بررسی کنید.

در پایان نصب هر روز با قرار دادن درپوش کابل و سپس چندین نوار چسب در اطراف هر درپوش، از انتهای کابل لخت محافظت کنید. نفوذ رطوبت در حین ساخت و ساز به الیاف حتی قبل از عملیاتی شدن شبکه آسیب می رساند.

کنترل کیفیت و تست

به جای اینکه منتظر آزمایش نهایی باشید، کیفیت نصب را در چندین ایستگاه بازرسی بررسی کنید.

در حین تأیید{0} نصب

تنش را به طور مداوم با دینامومترهای کالیبره شده کنترل کنید. نصب باید از کشش بیش از حد کابل جلوگیری کند و حداقل قطر خمش را برای شرایط استاتیک و دینامیکی حفظ کند. مقادیر حداکثر تنش را برای هر دهانه در اسناد نصب ثبت کنید.

قبل از اتصال دائمی، تراز کابل را در هر قطب بررسی کنید. کابل ها باید به طور طبیعی بدون پیچ و تاب یا پیچ خوردگی آویزان شوند. بررسی کنید که سیم بند (در صورت استفاده) فاصله ثابتی داشته باشد و فرورفتگی یا ساییدگی ایجاد نکند.

ارسال{0}}تست نصب

پس از اتمام نصب، تست OTDR (بازتاب سنج دامنه زمان نوری) را روی هر فیبر انجام دهید. نتایج را با اندازه گیری های پایه قبل از نصب مقایسه کنید. به دنبال ضایعات غیرمنتظره باشید که نشان دهنده مشکلات خمیدگی، مشکلات اتصال یا آسیب فیبر هستند.

تلفات اتصال را به صورت جداگانه آزمایش کنید و بررسی کنید که در محدوده قابل قبول قرار دارند (معمولاً کمتر از 0.1 دسی بل برای اتصالات فیوژن). از دست دادن اتصال زیاد نشان دهنده آلودگی، شکاف ضعیف یا مشکلات تراز است که نیاز به اصلاح دارد.

موقعیت کابل و امنیت سخت افزار را به صورت بصری از روی زمین و در ارتفاع قطب بررسی کنید. مطمئن شوید که همه کابل‌ها به طور ایمن به پیام‌رسان متصل شده‌اند یا به درستی به سخت‌افزار-نقطه‌دار وصل شده‌اند، بدون اینکه بخش‌های آویزان شل در هیچ نقطه‌ای در طول دهانه وجود داشته باشد.

ملاحظات هزینه برای 2024-2025

با درک نرخ های فعلی بازار و محرک های هزینه، به طور دقیق بودجه بندی کنید.

تفکیک هزینه استقرار

متوسط ​​هزینه استقرار فیبر هوایی 6.55 دلار به ازای هر فوت در سال 2024 بود، در حالی که این هزینه برای استقرار زیرزمینی 18.25 دلار در هر فوت بود. این نشان دهنده افزایش 1 درصدی نسبت به 6.49 دلار در سال 2023 برای هر فوت است. نیروی کار 60٪ تا 80٪ از کل هزینه استقرار را تشکیل می دهد، با میانگین هزینه نیروی کار هوایی 4 دلار در هر فوت.

هزینه کل پروژه از 8 تا 12 دلار به ازای هر فوت یا تقریباً 40000 تا 60000 دلار در هر مایل برای کابل فیبر هوایی روی هم می‌باشد. هزینه‌های محیط‌های شهری بیشتر از مناطق حومه‌ای است، و استقرار روستایی به دلیل موانع کمتر و روش‌های ساده‌تر اتصال قطب، به تدریج ارزان‌تر است.

-مدیریت مخارج آماده را انجام دهید

آماده‌سازی-فرایندهای آماده برای ایمن کردن قراردادهای پیوست قطب و آماده‌سازی قطب‌ها برای پیوست‌های جدید می‌تواند زمان‌بر باشد-و بسته به مالک قطب متفاوت است و به طور بالقوه زمان‌بندی پروژه را به تأخیر می‌اندازد. بودجه و زمان قابل توجهی برای کار آماده کنید، به ویژه در مناطقی که مالکان چند قطبی دارند و قراردادهای پیچیده خدمات.

آماده کردن ممکن است شامل جابجایی ترانسفورماتورها و سیم‌های موجود، نصب لنگرهای جدید، جایگزینی سخت‌افزار خراب، و به‌روزرسانی زیرساخت قطب برای تحمل بار اضافی باشد. این هزینه ها به طور قابل توجهی به هزینه های پایه نصب می افزایند، اما قابلیت اطمینان طولانی مدت را تضمین می کنند.

تعمیر و نگهداری و ملاحظات بلند مدت-

برای الزامات نگهداری مداوم که بر هزینه کل مالکیت تأثیر می گذارد، برنامه ریزی کنید.

پایش محیط زیست

در نیروگاه هوایی، تغییرات در شرایط محیطی در طول عمر کابل رخ می دهد، با بارهای باد و یخ به علاوه تغییرات دمای فصلی باعث انبساط و انقباض می شود که نیروهای متغیری را به الیاف اعمال می کند. کابل ها را پس از حوادث آب و هوایی شدید از نظر آسیب، افتادگی بیش از حد یا خرابی سخت افزار بررسی کنید.

رشد پوشش گیاهی را در طول مسیر نظارت کنید. درختانی که در مسیرهای کابل رشد می کنند باعث آسیب سایش می شوند و می توانند کابل ها را در طول طوفان بکشند. برنامه های مدیریت پوشش گیاهی را ایجاد کنید که هزینه را با کاهش خطر متعادل کند.

خوردگی و تخریب سخت افزار

تشکیل زنگ قرمز نشان می دهد که پوشش روی کاملاً خورده شده و فولاد پایه شروع به خوردگی کرده است. رشته پیام رسان و سخت افزار فلزی را سالانه در محیط های ساحلی یا صنعتی که در آن خوردگی تسریع می یابد، بازرسی کنید. قبل از وقوع خرابی های سازه ای قطعات آسیب دیده را تعویض کنید.

سیم بند را از نظر شکستگی یا شل شدن که امکان حرکت کابل را فراهم می کند، بررسی کنید. کابل‌هایی که بیش از حد می‌لرزند یا تاب می‌خورند، سایش سریعی را در نقاط اتصال تجربه می‌کنند و ممکن است در طول زمان دچار مشکلات تنش فیبر شوند.

برنامه ریزی توسعه پذیری

هنگامی که تقاضا بعداً افزایش می یابد، می توان کابل های فیبر اضافی را بر روی تاسیسات موجود متصل کرد. تاسیسات اولیه را با در نظر گرفتن توسعه آینده طراحی کنید. هنگام همپوشانی فیبر روی کابل هوایی موجود، وجود کابل دوم بدون افزایش استحکام، بار محیطی را افزایش می‌دهد.

بررسی کنید که زیرساخت های رشته و قطب موجود می توانند وزن کابل اضافی را قبل از همپوشانی تحمل کنند. در بسیاری از موارد، برای حفظ سطوح تنش فیبر قابل قبول، دهانه ها باید به 50 درصد طول اولیه کاهش یابند.

سوالات متداول

حداکثر طول دهانه برای کابل فیبر نوری هوایی چقدر است؟

طرح های کابل ADSS می توانند طول دهانه تا 3500 فوت را تحمل کنند، در حالی که کابل های شکل-8 معمولاً برای دهانه های زیر 1640 فوت (500 متر) بهترین کار را دارند. حداکثر دهانه واقعی به ساخت کابل، بارگیری یخ و باد و تغییرات ارتفاع زمین بستگی دارد.

آیا می توانم فیبر هوایی را در نزدیکی خطوط برق نصب کنم؟

کابل‌های روی قطب‌های دارای زیرساخت الکتریکی باید در فضای مخابراتی با فاصله مناسب نصب شوند، اگرچه کابل‌های ADSS برای نصب در فضای برق توسط پرسنل واجد شرایط تأیید شده‌اند. NESC به 40 اینچ فاصله بین هادی های منبع تغذیه و ارتباط به عنوان یک فاصله ایمنی استاندارد نیاز دارد.

هزینه نصب فیبر هوایی در مقایسه با زیرزمینی چقدر است؟

هزینه استقرار هوایی به ازای هر فوت 6.55 دلار در مقایسه با 18.25 دلار به ازای هر فوت برای زیرزمین در سال 2024 است. نصب هوایی در چند روز یا هفته تکمیل می شود در حالی که ساخت و ساز زیرزمینی چندین ماه طول می کشد، که استقرار هوایی را برای بسیاری از پروژه ها به طور قابل توجهی مقرون به صرفه می کند-.

علت خرابی کابل فیبر هوایی چیست؟

خستگی ساکن ناشی از تنش بیش از حد فیبر تحت بارهای محیطی یک مکانیسم شکست اولیه است{0}}کرنش‌هایی به اندازه کافی بزرگ برای آسیب رساندن به الیاف می‌توانند بدون آسیب ظاهری به کابل یا ساختار پشتیبان رخ دهند. سایر خرابی های رایج عبارتند از نفوذ رطوبت در نقاط اتصال، آسیب یخ و باد، و خوردگی سخت افزار که منجر به مشکلات ساختاری می شود.