نصب کابل فیبر نوری زمانی آسانتر برای مدیریت است که کار بهعنوان یک فرآیند کنترلشده در نظر گرفته میشود تا یک کشیدن کابل. شرایط مسیر، ساخت کابل، محدودیتهای نصب، ابزار، اتصال، تمیزی کانکتور، آزمایش، ایمنی و مستندات همگی بر عملکرد پیوند تکمیلشده بهعنوان مورد نظر تأثیر میگذارند.
مفیدترین قانون در طول کار این است که نگه داریدمشخصات سازنده برای کابل واقعیجلوی تیم نصب راهنماییهای کلی نصب میتواند به برنامهریزی کمک کند، اما محدودیتهای خاص محصول برای شعاع خمش، کشش کششی، مقاومت در برابر خرد شدن، دما، و روشهای نصب تایید شده باید اولویت داشته باشند.
ده مرحله زیر کار را به همان ترتیبی که یک تیم پروژه معمولاً برای تصمیم گیری نیاز دارد سازماندهی می کند: ابتدا برنامه ریزی کنید، کابل و روش مناسب را انتخاب کنید، ابزارها را آماده کنید، از کابل محافظت کنید، آزمایش را تعریف کنید، خطرات خاص مسیر{0}}را مدیریت کنید، اتصالات و اتصالات را کامل کنید، ایمن کار کنید، و بدانید چه زمانی پروژه به پشتیبانی متخصص نیاز دارد.
1. قبل از اینکه حلقه به سایت برسد، مسیر را نقشه برداری کنید
یک طرح نصب خوب باید بیشتر از اینکه "کابل از کجا شروع و به کجا ختم می شود؟" پاسخ دهد. این باید نشان دهد که کابل چگونه بین آن نقاط حرکت می کند و بخش هایی را که احتمالاً خطر نصب را ایجاد می کنند شناسایی کند.
مسیر پیشنهادی را طی کنید و ثبت کنید:
- مجرا، مجرای داخلی، میکروکانال، سینی کابل، قفسه نردبان، دستگیره ها، طاق، جعبه های کششی، تیرها، و اتاق های پایانه.
- تغییر در جهت و مکان هایی که کنترل خم دشوار خواهد بود.
- مسیرها یا بخش های شلوغ با دسترسی محدود؛
- آب، رطوبت، اشعه ماوراء بنفش، مواد شیمیایی، گرما، سرما یا قرار گرفتن در معرض مکانیکی؛
- تاسیسات زیرزمینی و مناطق حفاری؛
- کابل بالقوه-نقاط خرد شدن، لبه های تیز، و مسیرهای ترافیکی موقت؛
- محل اتصال، بسته شدن، وصله{0}}پنل، و مکان پایان برنامه ریزی شده؛
- فضاهای امن برای مرحلهبندی قرقره، حلقههای موقت، یا جابجایی سیم{0}88.
- الزامات ایمنی مجوز، دسترسی-پنجره، کد و سایت-.
بررسی مسیر همچنین باید مشخص کند که خدمه نصب می توانند در طی یک قرار دادن طولانی مدت کابل را متوقف و بازرسی کنند. پیدا کردن مجرای مسدود شده، جعبه کششی غیرقابل دسترس یا خمیدگی نامناسب قبل از شروع کشش بسیار کمتر از کشف آن پس از کشش کابل است.
برای پروژه های زیرزمینی، برنامه ریزی مسیر مستحق توجه بیشتر است زیرا وضعیت کانال، خدمات موجود، ورودی آب، نقاط دسترسی و محدودیت های حفاری می تواند هم روش نصب و هم ساخت کابل مورد نیاز را تغییر دهد.
2. Cable for the Real Installation Environment را انتخاب کنید
تعداد فیبر و عملکرد نوری تنها بخشی از انتخاب کابل است. کابل همچنین باید از محیط و روش نصب دوام بیاورد.
سازه های داخلی، خارجی، مجرای، هوایی، مستقیم-دفن، زره پوش، مقاوم در برابر آتش{1}}و سایر ساختارهای کابلی مشکلات مختلفی را حل می کنند. یک کابل داخلی که در یک اتاق مخابراتی محافظت شده عملکرد خوبی دارد، نباید با کابلی که برای مجرای مرطوب یا در معرض خارج از مسیرهای{3}}کارخانه قرار دارد، قابل تعویض باشد.
قبل از انتخاب کابل، تأیید کنید:
- آیا پیوند به فیبر تک حالته-یا چند حالته نیاز دارد.
- تعداد فیبر مورد نیاز و هرگونه الیاف یدکی برنامه ریزی شده؛
- قرار گرفتن در معرض مسیرهای داخلی، خارجی، زیرزمینی، هوایی یا مختلط-.
- قرار گرفتن در معرض رطوبت، اشعه ماوراء بنفش، مواد شیمیایی، دما، جوندگان، ضربه یا له شدن؛
- ویژگیهای عملکرد کت یا آتش{0} مورد نیاز؛
- آیا کابل کشیده می شود، دمیده می شود، دفن می شود، معلق می شود یا در سینی قرار می گیرد.
- روش ختم و اتصال؛
- فضای مجرای موجود و ابعاد سخت افزاری
اگر نوع فیبر هنوز در حال ارزیابی است، راهنمای سایت بهتک حالت -در مقابل فیبر چند حالتهمی تواند به جداسازی الزامات انتقال از الزامات نصب فیزیکی کابل کمک کند.
برای هر کابل انتخابی، اطلاعات محصول را قبل از شروع کار جمع آوری کنید. خدمه باید قطر بیرونی کابل، حداقل شعاع خمش، حداکثر کشش نصب، ردهبندی محیطی، روش نصب تایید شده، و هر الزامی برای کشیدن چشمها، دستگیرهها، اعضای استحکام یا روانکار را بدانند.
3. ابزارهای مناسب قرار دادن، اتصال و تست را آماده کنید
مجموعه ابزار صحیح بستگی به نحوه نصب کابل و نحوه قطع آن دارد. یک خدمه{1}کشنده کابل، یک خدمه دمیدن و یک خدمه اتصال ممکن است به تجهیزات بسیار متفاوتی نیاز داشته باشند، حتی زمانی که آنها روی یک پیوند کار می کنند.
تجهیزات قرار دادن کابل
تجهیزات معمولی می تواند شامل موارد زیر باشد:
- پایه قرقره به اندازه حلقه کابل.
- دستگیره های کششی یا نصب شده در کارخانه-چشم های کششی.
- چرخ گردان؛
- طناب کشیدن؛
- غلتک ها، غلاف ها، ربع ها و راهنماهای گوشه.
- تجهیزات کشش کنترل شده-
- روان کننده کششی سازگار در جایی که مشخص شده است.
- تجهیزات تمیز کردن، اثبات یا دمیدن کانال؛
- موانع موقت و محافظ کابل.
قطر غلتک ها و نوارها مهم است زیرا کابل باید در حین حرکت شعاع خمش مجاز خود را حفظ کند. یک ابزار می تواند از نظر مکانیکی به اندازه کافی برای کار قوی باشد و اگر کابل را مجبور به خم شدن خیلی سفت کند، همچنان نامناسب باشد.
تجهیزات اتصال و پایان
بسته به طرح، تکنسینها ممکن است به برهکنهای الیاف، ابزار آمادهسازی کابل، برشکنهای دقیق، یک اسپلایسر فیوژن، محافظهای اتصال، سینیهای اتصال، ابزار پایان اتصال، تجهیزات بازرسی، لوازم تمیز کردن تایید شده و یک ظرف اختصاصی برای ضایعات فیبر نیاز داشته باشند.
هنگامی که پیوند فیوژن بخشی از طراحی است، سایت را بررسی کنیدراهنمای اتصال فیوژنبرای پسزمینه فرآیند، در حالی که از دستورالعملهای محافظ کابل، اتصال دهنده، محفظه و اتصال{0}}در پروژه استفاده میشود.
تجهیزات تست
کیت تست ممکن است شامل یک منبع نور و قدرت سنجی نوری، تجهیزات تست تلفات نوری، یک مکان یاب عیب بصری در صورت لزوم، تجهیزات بازرسی، و یک OTDR با فیبرهای پرتاب و دریافت مناسب در زمانی که طرح آزمایشی نیاز دارد باشد.
ابزارهای تست باید با نوع فیبر، نوع رابط، طول موج، طول پیوند و روش پذیرش مطابقت داشته باشند. آوردن OTDR به سایت کافی نیست اگر خدمه نحوه راه اندازی آن را تعریف نکرده باشند یا اینکه چه نتیجه ای به منزله یک مجوز است.
4. کابل را از خم شدن، کشیدن، پیچش و له شدن محافظت کنید
بیشتر آسیب های مکانیکی زمانی قابل پیشگیری هستند که خدمه به جای تمرکز بر روی انتهای کشش، کل مسیر کابل را تماشا کنند.
انجمن فیبر نوری خاطرنشان می کند که مشخصات کابل فیبر نوری شامل محدودیت هایی مانند کشش کششی، حداقل شعاع خمش و بارهای خرد شدن است. همچنین یک دستورالعمل برنامه ریزی که معمولاً مورد استفاده قرار می گیرد در حدود ارائه می دهد20 برابر قطر کابل برای حداقل شعاع خم شدن در حالی که کابل تحت کشش است و 10 برابر قطر کابل پس از نصب، در حالی که تاکید می کند که مشخصات کابل های فردی می تواند متفاوت باشد. راهنمای FOA را ببینیدشعاع خم شدن کابل فیبر نوری.
از این نسبت ها فقط به عنوان راهنمای برنامه ریزی کلی استفاده کنید. اگر برگه اطلاعات محصول مقدار متفاوتی می دهد، از مقدار محصول استفاده کنید.
قرقره را به درستی مرحله بندی کنید
قرقره را طوری قرار دهید که کابل به آرامی در جهت مورد نظر خارج شود. از برداشتن کابل از کنار قرقره به گونه ای که در هر چرخش پیچ و تاب اضافه می کند خودداری کنید.
برای مسیرهای طولانی که نیاز به ذخیره موقت کابل دارند، یک منطقه حمل و نقل تمیز و محافظت شده آماده کنید. هندلینگ شکل-هشت میتواند به مدیریت طولهای طولانی بدون پیچش انباشته کمک کند، اما حلقهها همچنان باید به محدودیتهای مکانیکی کابل احترام بگذارند و از وسایل نقلیه، ابزار، زبالهها و سطوح تیز محافظت شوند.
هنگامی که کشش مقاومت به طور غیرمنتظره ای تغییر می کند، توقف کنید
کابلی که به طور ناگهانی جابجایی آن دشوار می شود ممکن است با مجرای مسدود شده، خم شدن محکم، غلتک در موقعیت نادرست، گیرکردن دستگیره، درهم بودن کابل یا مشکل مسیر دیگر مواجه شود. افزایش نیروی کشش بدون بررسی علت می تواند یک مشکل نصب قابل بازیابی را به آسیب دائمی کابل تبدیل کند.
در صورت نیاز به کنترل کشش، از تجهیزات مناسب و محدودیت نصب نامی کابل استفاده کنید. تنش قابل قبول را فقط با احساس تخمین نزنید.
کابل را بدون فشردن آن حمایت کنید
هنگامی که کابل در جای خود قرار گرفت، گیره ها، بست ها، ورودی های سینی، انتقال قفسه ها، ورودی های کابینت و حلقه های سرویس را در محدوده مکانیکی مورد نیاز نگه دارید. کابل باید پشتیبانی شود، نه اینکه در یک بسته نرم-به نظر فشرده شود.
5. قبل از شروع نصب، طرح تست را تعریف کنید
آزمایش زمانی مفیدتر است که پروژه قبل از قرار دادن کابل، اندازهگیریهای مورد نیاز را تعیین میکند تا اینکه تصمیم بگیرد چه چیزی را بعد از پایان یافتن پیوند آزمایش کند.
یک طرح آزمایشی کامل باید مشخص کند:
- آیا آزمایش خط پایه قبل از نصب لازم است یا خیر.
- الزامات تداوم و قطبیت؛
- درج-روش تست تلفات و طول موج.
- الزامات OTDR، در صورت وجود؛
- سیم های مرجع یا الیاف پرتاب و دریافت؛
- محدودیت های عبور / شکست.
- نامگذاری فایل آزمایشی و فرمت گزارش؛
- چگونه نتایج ناموفق بررسی و مستند خواهد شد.
آزمایش قبل از نصب زمانی میتواند مفید باشد که یک پروژه قبل از قرار دادن به شواهدی از وضعیت کابل نیاز دارد، بهویژه برای دورههای طولانی، قرقرههای{1} با ارزش بالا، تدارکات دشوار، یا قراردادهایی که مسئولیت آسیب باید به وضوح مستند شود. در هر نصب به طور خودکار لازم نیست.
برای سؤالاتی که پاسخ میدهند از Insertion-تست ضرر و OTDR استفاده کنید
آزمایش پایان{0}}تا-از دست دادن و آزمایش OTDR نباید به عنوان جایگزینی برای یکدیگر در نظر گرفته شوند. یک تست درج-از دست دادن اپتیکی پیوند را با استفاده از روش مرجع مشخص شده اندازه گیری می کند. یک OTDR می تواند به مشخص کردن فاصله، اتصالات، اتصالات و سایر رویدادها در طول فیبر کمک کند.
FOAراهنمای تست OTDRاهمیت کابلهای راهاندازی و دریافت مناسب، کانکتورهای تمیز، پارامترهای راهاندازی صحیح، تفسیر ردیابی و مستندات آزمایشی را شرح میدهد.
برای اطلاعات بیشتر در مورد پسزمینه-سایت، نگاه کنیدتست کابل فیبر نوری.
6. روش نصب را با مسیرهای مجرای، زیرزمینی، هوایی یا هوایی تطبیق دهید{1}}
یکی از بزرگترین اشتباهات نصب، اعمال روش فیلد یکسان برای هر مسیر است. گردش کار باید با طراحی مسیر و کابل تغییر کند.
کشش مجرا
قبل از کشیدن مجرا، مسیر را بازرسی و آماده کنید، دسترسی به جعبههای کشش را تأیید کنید، طناب کششی و سختافزار کششی را تأیید کنید، و از کابل در محل ورود یا خروج از کانال محافظت کنید. تغییرات شدید در جهت می تواند مقاومت کششی را چند برابر کند و احتمال نقض شعاع خم-را افزایش دهد.
برای پروژه های طراحی شده در مورد قرار دادن کانال، موارد موجود را بررسی کنیدکابل فیبر نوری مجرایساخت و ساز و استفاده از داده های نصب محصول انتخاب شده برای برنامه ریزی کشش.
نصب هوا{0}Blown
قرارگیری هوا{0}}به یک کابل-و{2}}سیستم مجرای سازگار بستگی دارد. تداوم کانال، تمیزی، وضعیت داخلی، اندازه، هندسه مسیر، راه اندازی تجهیزات و طراحی کابل همه مهم هستند.
زمانی که مسیر برای دمیدن در نظر گرفته شده است، الزامات پروژه را با آن مقایسه کنیدکابل فیبر نوری هوا-گزینه ها به جای اینکه فرض کنیم هر کابل معمولی را می توان با همان روش نصب کرد.
دفن مستقیم
مسیرهای تدفین مستقیم، خاک، آب، حفاظت مکانیکی، علامتگذاری مسیر، حفاریهای آینده، جداسازی، و الزامات ساخت و ساز محلی را به طرح نصب اضافه میکنند. کابل باید برای محیط مدفون طراحی شود.
مناسب استفاده کنیدکابل فیبر نوری مستقیم-دفنیبرای مسیرهایی که به این روش نیاز دارند، و از مشخصات پروژه برای ترانشهبرداری، حفاظت، سیستمهای هشدار، عمق و کد محلی مورد نیاز پیروی کنید.
نصب هوایی
مسیرهای هوایی سخت افزار قطب، بارگیری دهانه، پشتیبانی کابل، افتادگی یا کشش، فاصله، باد، یخ در صورت لزوم، قرار گرفتن در معرض ترافیک، و خطرات کار در ارتفاع را معرفی می کنند. روش نصب باید با طراحی خاص کابل هوایی و سیستم پشتیبانی مهندسی شده مطابقت داشته باشد.
برای انتخاب کابل، بررسی کنیدکابل فیبر نوری هواییساخت و ساز و محدودیت های نصب محصول انتخاب شده.
حفاظت از ابزار زیرزمینی
در مواردی که حفاری مورد نیاز است، خدمات زیرزمینی موجود را قبل از حفاری شناسایی کنید و فرآیند مکان یابی- کاربردی را دنبال کنید. در ایالات متحده، OSHAالزامات خاص حفاریمستلزم تعیین محل تخمینی تاسیسات تاسیسات قبل از شروع حفاری و اقدامات احتیاطی اضافی با نزدیک شدن به آنها است.
پروژههای خارج از ایالات متحده باید از حفاریهای محلی،{0}}مکان، مجوز، و{1}}شرایط ایمنی شغلی مشابه تبعیت کنند.
7. به جای اینکه آن را به عنوان یک جزئیات نهایی در نظر بگیرید، فرآیند اتصال را کنترل کنید
کیفیت اتصال بر عملکرد نوری و قابلیت نگهداری در آینده تأثیر می گذارد. یک کابل کشی خوب، آمادهسازی ضعیف فیبر، تجهیزات آلوده، شکافهای ناسازگار، حفاظت ضعیف از اتصال، یا مسیریابی نامنظم سینی را جبران نمیکند.
قبل از اتصال:
- شناسایی صحیح کابل و فیبر را تأیید کنید.
- محل کار را برای دور نگه داشتن گرد و غبار، آب و زباله ها از الیاف در معرض آماده کنید.
- بررسی کنید که برش و اتصال دهنده در شرایط مناسبی هستند.
- از طول نوار و روش آماده سازی صحیح کابل استفاده کنید.
- محفظه و سینی های اتصال را قبل از قرار گرفتن الیاف آماده کنید.
- مسیریابی فیبر را در طراحی مدیریت-خم سینی حفظ کنید.
پس از هر اتصال، رویه پروژه را برای ارزیابی و حفاظت از اتصال دنبال کنید. اگر پروژه به آزمایش اضافی نیاز دارد، از برآورد نمایش داده شده اسپلایسر به عنوان تنها معیار پذیرش خودداری کنید.
سوابق اتصال باید کابل، فیبر، مکان و هر نتیجه مورد نیاز در اسناد پروژه را مشخص کند. این اطلاعات عیب یابی آینده را بسیار سریعتر از سینی حاوی فیبرهای ناشناس و بدون سابقه قابل استفاده می کند.
8. اتصالات را به درستی مطابقت دهید و چهره های انتهایی را تمیز نگه دارید
مشکلات کانکتور می تواند باعث تلفات یا بازتاب زیاد شود حتی زمانی که کابل نصب شده آسیبی ندیده باشد. نوع اتصال، پولیش، نوع فیبر، سازگاری آداپتور، تمیزی و کیفیت پایان همه باید با طراحی پیوند مطابقت داشته باشند.
قبل از جفت شدن کانکتور:
- تأیید کنید که کانکتور و آداپتور از نوع صحیح هستند.
- نمای انتهایی را با تجهیزات بازرسی مناسب بازرسی کنید.
- آلودگی پاک با روش تایید شده؛
- قبل از جفت گیری دوباره بررسی کنید.
- از دست زدن به قسمت انتهایی یا بیرون گذاشتن بی مورد درپوش های محافظ خودداری کنید.
کانکتورهای جدید نباید به طور خودکار تمیز فرض شوند. بازرسی تأیید می کند که آیا تمیز کردن واقعاً مورد نیاز است و آیا فرآیند تمیز کردن موفقیت آمیز بوده است یا خیر.
بازرسی و تمیز کردن کانکتور را نزدیک به نقطه اتصال واقعی نگه دارید. تمیز کردن یک کانکتور و سپس حمل آن بدون درپوش در یک منطقه ساختمانی گرد و غبار می تواند کار را قبل از جفت شدن خنثی کند.
9. فیبر{1}}ویژه و ایمنی ساختمان را بخشی از بسته کاری قرار دهید
نصب فیبر هم دارای مخاطرات ساختمانی معمولی و هم خطرات خاص برای الیاف شیشه، منابع نوری، تجهیزات اتصال و مواد تمیز کننده است.
FOAراهنمای ایمنی نصب فیبر نوریمحافظت از چشم، حمل و نقل ایمن و دفع خرده های فیبر، مواد شیمیایی و سایر خطرات نصب را برجسته می کند.
خرده های فیبر را به عنوان ضایعات کنترل شده مدیریت کنید
ضایعات کوچک برهنه{0}}الیاف ممکن است به سختی دیده شوند و به پوست یا چشم ها نفوذ کنند. محل کار را تمیز نگه دارید، فوراً ضایعات را در یک ظرف اختصاصی جمع کنید، و فیبر شکافته شده را روی میز، زمین یا لباس باقی نگذارید.
برای بررسی فعال بودن فیبر به داخل آن نگاه نکنید
بسیاری از طول موج های مورد استفاده در ارتباطات نوری برای چشم انسان قابل مشاهده نیستند. با استفاده از تجهیزات تست مناسب و روش کار ایمن پروژه به جای بازرسی مستقیم بصری مشخص کنید که آیا توان نوری وجود دارد یا خیر.
خطرات مسیر را کنترل کنید، نه فقط کابل را
طاقها، منهولها، تونلها، جادهها، مسیرهای قطب، مناطق حفاری، و مکانهای نزدیک به زیرساختهای پرانرژی میتوانند به کنترلهای اضافی مانند آزمایش جو، مدیریت ترافیک، حفاظت از سقوط، ترخیص الکتریکی، مجوزها یا روشهای نجات نیاز داشته باشند.
اگر نصب از یک دسته خطر عبور کند، خدمه برای مدیریت آموزش دیده یا مجهز نشده اند، واکنش صحیح به جای تلقی کردن کار به عنوان یک کابل معمولی، آوردن پرسنل واجد شرایط است.
10. بدانید چه زمانی پروژه به نصب کننده فیبر متخصص نیاز دارد
برخی از پیوندهای داخلی که از قبل خاتمه یافته- ساده هستند. پروژههای دیگر ترکیبی از-ساخت و ساز کارخانه، تجهیزات تخصصی، اتصال، آزمایش و محیطهای کاری تنظیمشده است. قبل از شروع نصب باید تفاوت را تشخیص داد.
نصب حرفه ای یا تخصصی زمانی ارزش بیشتری پیدا می کند که یک پروژه شامل موارد زیر باشد:
- حفاری یا قرار گرفتن در معرض تاسیسات زیرزمینی؛
- ساخت و ساز هوایی و کار در ارتفاع؛
- کشش های طولانی،-اصطکاک زیاد، یا چند مرحله ای.
- تعداد-فیبر-بالا یا کابل های تخصصی؛
- سیستمهای هوا-که نیاز به تجهیزات اختصاصی دارند.
- اتصال فیوژن و کار بستن؛
- فضاهای محدود یا زیرساخت دسترسی محدود-.
- مسیرهای ساختمانی تنظیم شده؛
- OTDR رسمی و درج-تست پذیرش ضرر؛
- قطعی محدود یا دسترسی به پنجره هایی که در آن دوباره کاری گران تمام می شود.
این یک تصمیم{0}}ریسک پروژه است، نه یک قانون جهانی. محدوده کار را با آموزش واقعی خدمه، صلاحیت های ایمنی، تجهیزات قرار دادن، ابزار اتصال، قابلیت تست و توانایی اصلاح نصب ناموفق مقایسه کنید.
چک لیست نصب کابل فیبر نوری
قبل از نصب
- مسیر، نقطه شروع، نقطه پایان و مکانهای دسترسی را تأیید کنید.
- مجرا، سینی، جعبه های کششی، تیرها، دستگیره ها یا زیرساخت های دیگر را بازرسی کنید.
- خطرات خاص حفاری، برق، ترافیک، کار-در ارتفاع-در ارتفاع-محدود-و مکان{3}}خطرات خاص را شناسایی کنید.
- نوع کابل، ساختار، شناسه قرقره، طول و تعداد فیبر را بررسی کنید.
- برگه مشخصات کابل سازنده را بررسی کنید.
- روش قرار دادن تایید شده را تایید کنید.
- تجهیزات قرار دادن، اتصال، بازرسی، تمیز کردن و آزمایش را آماده کنید.
- ارتباطات خدمه و سیگنال های توقف را تعریف کنید.
- برنامه آزمون پذیرش و فرمت مستندات را تعریف کنید.
در حین نصب
- کابل را بدون پیچش غیر ضروری جدا کنید.
- شعاع خمش مشخص شده را در غلتک ها، ورودی مجرا، سینی ها، قفسه ها و حلقه های سرویس حفظ کنید.
- کشش کشش را در زمانی که پروژه به آن نیاز دارد نظارت کنید.
- کابل را از خرد شدن، لبه های تیز، ترافیک و حلقه های موقت کنترل نشده محافظت کنید.
- هنگامی که مقاومت به طور غیرمنتظره ای تغییر می کند، توقف کرده و مسیر را بررسی کنید.
- کانکتورها را تا زمانی که برای بازرسی و جفت شدن آماده شوند درپوش نگه دارید.
- ضایعات الیاف و خردههای اتصال را کنترل کنید.
بعد از نصب
- کابل را بدون تغییر شکل ژاکت نگه دارید و محکم کنید.
- حلقههای سرویس را در شرایط خمیدگی کابل ذخیره کنید.
- با توجه به رویه های اجزاء اتصال یا خاتمه دهید.
- قبل از جفت شدن اتصالات را بررسی، تمیز و{0}دوباره بازبینی کنید.
- تمام آزمون های پذیرش مورد نیاز را تکمیل کنید.
- اندازه گیری های ناموفق را قبل از بسته شدن دائمی مسیرها بررسی کنید.
- کابل ها، الیاف، بسته ها، پانل ها و نقاط پایانی را برچسب بزنید.
- در صورت لزوم گزارش های آزمایش و ردیابی های OTDR را ذخیره کنید.
- بهعنوان{0}}نقشههای ساخته شده و سوابق مسیر بهروزرسانی کنید.
سوالات متداول
قبل از نصب کابل فیبر نوری چه مواردی را باید بررسی کرد؟
مسیر، نوع کابل، محیط، برگه اطلاعات محصول، روش نصب، نقاط دسترسی، خطرات ایمنی، ابزار، طراحی پایان و طرح آزمایش را بررسی کنید. برنامه ریزی این موارد قبل از جابجایی کابل یکی از بهترین راه ها برای جلوگیری از مشکلات قابل اجتناب نصب است.
مهمترین محدودیت نصب کابل فیبر نوری چیست؟
یک محدودیت جهانی وجود ندارد که جایگزین بقیه شود. حداقل شعاع خمش، حداکثر کشش کششی، مقاومت در برابر خرد شدن، محدودیتهای دما، و محدودیتهای روش نصب{1}همگی میتوانند مهم باشند. از مشخصات سازنده واقعی کابل به عنوان مرجع اصلی استفاده کنید.
تا کجا می توان کابل فیبر نوری را از طریق مجرا کشید؟
هیچ فاصله ایمن برای هر کابل و مسیر وجود ندارد. محدودیت عملی به وزن و ساختار کابل، کشش نامی، طول مجرا، خمیدگی، اصطکاک، وضعیت مسیر، روان کننده، تجهیزات کششی و نقاط دسترسی میانی بستگی دارد.
برای کابل فیبر نوری از چه شعاع خمشی باید استفاده کرد؟
از مقدار اعلام شده توسط سازنده کابل استفاده کنید. یک دستورالعمل عمومی رایج تقریباً 20 برابر قطر کابل است در حالی که کابل تحت کشش است و 10 برابر قطر کابل پس از نصب است، اما برخی از کابل ها مقادیر متفاوتی را مشخص می کنند.
آیا کابل فیبر نوری قبل از نصب باید تست شود؟
آزمایش قبل از نصب زمانی مفید است که پروژه به یک سابقه وضعیت پایه نیاز دارد، بهویژه برای طولانیمدت، کابل-با ارزش بالا، تدارکات دشوار یا قراردادهایی که نیاز به جداسازی خسارت حمل و نقل از آسیب نصب دارند. طرح کیفیت باید مشخص کند که آیا آن مورد نیاز است یا خیر.
آیا تست OTDR برای هر نصب فیبر نوری لازم است؟
نه. تست OTDR برای مشخص کردن فاصله و رویدادها در طول یک فیبر مفید است، اما تستهای پذیرش مورد نیاز به طراحی شبکه و مشخصات پروژه بستگی دارد. بسیاری از پروژهها همچنین از آزمایش پایان-برای-پایان دادن درج-از دست دادن استفاده میکنند.
آیا کابل فیبر نوری می تواند یک کانال را با کابل های دیگر به اشتراک بگذارد؟
پاسخ به سایر انواع کابل، طبقه بندی مسیر، رتبه بندی کابل، فضا، الزامات جداسازی، مشخصات پروژه، و قوانین الکتریکی یا ساختمانی که در حوزه قضایی اعمال می شود، بستگی دارد. فقط بر اساس تناسب فیزیکی کابل ها تصمیم نگیرید.
آیا کابل فیبر نوری می تواند یک گوشه 90 درجه را بچرخاند؟
مسیر می تواند 90 درجه تغییر جهت دهد، اما کابل نباید به اجبار وارد یک خم 90{3}} درجه شود. از خمهای مجرا، غلتکها، ترانزیشن سینی یا سختافزار مدیریت کابلی استفاده کنید که حداقل شعاع خمش مشخص شده را حفظ کند.
تفاوت بین نصب و پایان دادن به کابل فیبر نوری چیست؟
مکان های نصب، مسیرها، پشتیبانی و محافظت از کابل. پایان دادن، فیبرهای جداگانه را برای اتصال دهنده ها، سینی های اتصال، بسته ها، پچ پانل ها یا سایر تجهیزات آماده می کند. آنها بخش های مرتبط یک پروژه هستند اما از روش ها و ابزارهای متفاوتی استفاده می کنند.
نتیجه گیری
نصب موفق کابل فیبر نوری نتیجه تصمیمات هماهنگ است تا یک تکنیک کامل کشیدن. مسیر را برنامه ریزی کنید، کابل را برای محیط واقعی انتخاب کنید، ابزارهای صحیح را آماده کنید، شعاع خمش و کشش را کنترل کنید، آزمایش را از قبل تعریف کنید، روش را با مسیر تطبیق دهید، به دقت متصل کنید، تمیزی کانکتور را مدیریت کنید، ایمنی را در بسته کاری ایجاد کنید، و زمانی که ریسک پروژه ایجاب می کند از متخصصان واجد شرایط استفاده کنید.
قبل از شروع نصب، مطمئن شوید که خدمه سه سند در دسترس دارند:نقشه مسیر، برگه مشخصات کابل و طرح آزمایشی. آنها با هم، طرح، روش میدانی و معیارهای پذیرش نهایی را به هم متصل می کنند.