دانش

کابل فیبر نوری Indoor Outdoor چیست؟

یک کابل فیبر نوری فضای باز داخلی برای عملکرد در محیط های بیرونی و داخلی بدون نیاز به اتصال انتقالی در نقاط ورودی ساختمان طراحی شده است. این کابل‌ها ویژگی‌های ضدآب و هوای مورد نیاز برای قرار گرفتن در معرض هوای آزاد را با رتبه‌بندی‌های ایمنی آتش- مورد نیاز برای نصب در داخل ساختمان ترکیب می‌کنند، معمولاً از موادی مانند LSZH یا ژاکت‌های{2}}پلنوم استفاده می‌کنند که الزامات کد ساختمان را برآورده می‌کنند و در عین حال مقاومت در برابر رطوبت، تابش UV و تغییرات دما دارند.

چرا کابل های فضای باز داخلی پیچیدگی شبکه را از بین می برند؟

تاسیسات فیبر سنتی نیاز به انواع کابل جداگانه برای بخش های خارجی و داخلی دارد. هنگامی که یک کابل{1}}در فضای باز به دیوار بیرونی ساختمان می‌رسد، نصاب‌ها باید قبل از ادامه کار در داخل، آن را خاتمه داده و به یک کابل{2}}داخلی متصل کنند. این چندین مشکل ایجاد می کند: هزینه های اضافی نیروی کار، نقاط شکست احتمالی در مکان های اتصال، و نیازهای سخت افزاری اضافی.

کابل‌های فضای باز داخلی با رعایت رتبه‌بندی‌های آتش‌سوزی کد ملی برق (NEC) و استانداردهای محیطی در فضای باز، این موضوع را برطرف می‌کنند. یک کابل فیبر نوری در فضای باز می تواند از یک قطب بیرونی، از طریق مجرا، به داخل ساختمان و مستقیماً به تجهیزات شبکه راه یابد. این کار زمان نصب را تا 40٪ در محیط های دانشگاه کاهش می دهد و نیاز به جعبه های انتقال از فضای باز به{4} را از بین می برد.

ساخت و ساز از طریق انتخاب های طراحی خاص به این تطبیق پذیری دست می یابد. نخ‌های آرامید مسدودکننده آب، بدون استفاده از ژل‌های نامرتب که خاتمه فضای داخلی را پیچیده می‌کنند، از نفوذ رطوبت جلوگیری می‌کند. مواد ژاکت مقاوم در برابر آتش مانند LSZH (هالوژن کم دود صفر) یا ترکیبات دارای رتبه{4}Plenum با قوانین ایمنی داخل ساختمان مطابقت دارند و در عین حال انعطاف پذیری را برای مسیریابی در فضای باز حفظ می کنند. ساختار فیبر محکم{6}}بافر هم حفاظت مکانیکی مورد نیاز در فضای باز و هم خاتمه آسان مورد نیاز برای پچ پانل های داخلی را فراهم می کند.

انواع ساخت کابل فیبر نوری فضای باز داخلی

کابل‌های فیبر نوری فضای باز داخلی از دو روش ساخت اولیه استفاده می‌کنند که هر کدام برای سناریوهای مختلف استقرار مناسب هستند.

کابل فضای باز داخلی بافر محکم

طرح‌های بافری محکم از الیاف بافر 900 میکرومتری با پوشش اکریلاتی استفاده می‌کنند که مستقیماً به فیبر می‌چسبند. این ساختار چندین مزیت را برای کاربردهای داخلی در فضای باز ارائه می دهد. بافر محکم از فیبرهای مجزا در حین جابجایی محافظت می کند و امکان اتصال مستقیم کانکتور بدون کیت خروجی فن را فراهم می کند. خدمه نصب می توانند کانکتورها را در میدان بدون تجهیزات اتصال تخصصی خاتمه دهند.

این کابل‌ها معمولاً شامل اعضای استحکام نخ آرامید و مواد مسدودکننده آب بین الیاف بافر و ژاکت بیرونی هستند. نتیجه قطر کابل 4-6 میلی متر برای 2-12 تعداد فیبر است که آنها را برای مسیرهایی با فضای محدود مناسب می کند. کابل‌های داخلی بافر محکم برای اتصالات ساختمان به ساختمان زیر 500 متر که در آن خاتمه آسان بیش از تعداد فیبر اهمیت دارد، به خوبی کار می‌کنند.

محدودیت اصلی ظرفیت فیبر است. کابل‌های بافر محکم به دلیل محدودیت‌های اندازه، به ندرت از 24 فیبر فراتر می‌روند و هزینه هر فیبر بیشتر از جایگزین‌های شل لوله است. آنها همچنین برای دفن مستقیم بدون زره اضافی کمتر مناسب هستند.

کابل شل لوله داخلی در فضای باز

ساخت لوله شل الیاف پوشش داده شده 250 میکرومتری را در داخل لوله های بافر نیمه سفت قرار می دهد. در طرح‌های خشک مدرن-به‌جای ژل، از نوارهای مسدودکننده آب-یا نخ‌ها استفاده می‌شود که آنها را برای استفاده در داخل ساختمان کاربردی می‌سازد. هر لوله بافر معمولاً 12 الیاف را در خود جای می دهد و چندین لوله در اطراف یک عضو استحکام مرکزی رشته می شوند.

این طرح از تعداد فیبرهای بالاتر - معمولاً 48، 72، 96 یا 144 فیبر - در کابل هایی که قطر آنها قابل کنترل است پشتیبانی می کند. الیاف می توانند در داخل لوله های بافر حرکت کنند و به کابل اجازه می دهند تا فشار مکانیکی بیشتری را در حین کشیدن بدون انتقال فشار به شیشه تحمل کند. این باعث می‌شود که کابل‌های لوله‌های شل در فضای باز به انتخابی استاندارد برای اجرای طولانی‌تر دانشگاه و ستون‌های{6}}بین ساختمانی تبدیل شوند.

مبادله-فسخ پیچیده تری است. هر فیبر باید از لوله بافر خود شکسته شود و معمولاً به جای اتصال مستقیم اتصال دهنده به اتصال فیوژن به پیگتیل ها نیاز دارد. این به زمان کار اضافه می‌کند، اما اتصالات دائمی‌تر-را با تلفات کمتر فراهم می‌کند.

الزامات رتبه بندی آتش و تأثیر عملی

درجه بندی آتش نشانی تعیین می کند که کابل ها می توانند به طور قانونی در ساختمان ها نصب شوند و درک سلسله مراتب برای انطباق و بهینه سازی هزینه ها اهمیت دارد.

رتبه‌بندی Plenum (OFNP/OFCP)

کابل‌های دارای رتبه-پلنوم بالاترین استانداردهای مقاومت در برابر آتش را دارند. هنگامی که در معرض هوای اجباری قرار می گیرند، خود-در فاصله 5 متری از انتشار شعله خاموش می شوند و حداقل دود تولید می کنند. آیین نامه های ساختمانی برای کابل های نصب شده در فضاهای انتقال هوا - مناطقی بین سقف های معلق و عرشه های کف که در آن سیستم های HVAC هوا را به گردش در می آورند، نیاز به رتبه بندی پلنوم دارند.

برای کاربردهای داخلی در فضای باز، رتبه بندی Plenum به کابل اجازه می دهد تا مستقیماً از بیرون به فضاهای سقفی بدون انتقال به نوع کابلی متفاوت اجرا شود. این انعطاف‌پذیری دارای حق بیمه 30{2}}50 درصدی در مقایسه با معادل‌های رتبه‌بندی شده است، اما هزینه‌های نیروی کار و سخت‌افزار را در نقاط انتقال حذف می‌کند.

رتبه بندی رایزر (OFNR/OFCR)

کابل‌های درجه‌بندی{0}}رایزر برای شفت‌ها و مسیرهای عمودی بین طبقات طراحی شده‌اند. آنها از انتشار شعله بین سطوح جلوگیری می کنند اما استانداردهای تولید دود مورد نیاز برای فضاهای پلنوم را برآورده نمی کنند. اکثر کابل‌های فضای باز داخلی دارای حداقل رتبه رایزر هستند که امکان نصب در کانال‌ها، سینی‌های کابل و رایزرهای عمودی را می‌دهد.

کابل رتبه‌بندی{0}}پلنوم می‌تواند جایگزین کابل رایزر-رایزر شود، اما نه برعکس. این به این معنی است که تعیین رتبه‌بندی Plenum حداکثر انعطاف‌پذیری نصب را فراهم می‌کند حتی اگر مسیر اولیه به آن نیاز نداشته باشد.

LSZH در مقابل ژاکت های استاندارد

مواد ژاکت LSZH (Low Smoke Zero Halogen) هنگام قرار گرفتن در معرض آتش، حداقل بخارات سمی را آزاد می کنند. اگرچه به خودی خود یک رتبه بندی آتش نیست، ساخت LSZH در کابل های فضای باز داخلی رایج است زیرا می تواند رتبه های OFNR یا OFNP را در حالی که استانداردهای ایمنی بین المللی را رعایت می کند، بدست آورد. ژاکت های PVC استاندارد هزینه کمتری دارند اما هنگام سوزاندن دود سمی تولید می کنند که باعث می شود برای فضاهای بسته مناسب نباشند.

روش‌های نصب کابل فیبر نوری در فضای باز

کابل‌های فضای باز داخلی چندین نوع نصب را انجام می‌دهند، اما تطبیق ویژگی‌های کابل با شرایط مسیر، قابلیت اطمینان طولانی‌مدت را تعیین می‌کند.

نصب کانال: این رایج ترین روش برای کابل های فضای باز داخلی است. کابل از طریق مجرای زیرزمینی به نقاط ورودی ساختمان می‌کشد، سپس در مجرای داخلی یا سینی کابل ادامه می‌یابد. ساخت و ساز استاندارد در فضای باز داخلی در اینجا به خوبی کار می کند زیرا مجرا محافظت فیزیکی را فراهم می کند. کشش بیشتر از مقاومت در برابر له شدن اهمیت دارد - به دنبال کابل هایی با قدرت کشش 600 نیوتن برای مسیرهای افقی و 300 نیوتن برای عمودی باشید.

دفن مستقیم: برخی از کابل‌های فضای باز داخلی شامل زره‌بندی برای دفن مستقیم بخش‌های بیرونی هستند و در عین حال رتبه‌بندی‌های داخلی را برای ورود به ساختمان حفظ می‌کنند. نوار فولادی راه راه یا زره به هم پیوسته آلومینیومی در برابر جوندگان و ابزار حفاری محافظت می کند. این کابل‌های زره‌دار به محفظه‌های بیرونی ختم می‌شوند، جایی که زره جدا می‌شود و کابل در داخل خانه به‌عنوان ساختمان استاندارد فضای باز داخلی ادامه می‌یابد.

نصب هوایی: کابل های معلق بین ساختمان ها نیاز به مقاومت در برابر اشعه ماوراء بنفش و توانایی تحمل بار یخ و باد دارند. کابل‌های فضای باز داخلی که برای استفاده هوایی طراحی شده‌اند، شامل اعضای استحکام اضافی و ژاکت‌های تثبیت‌شده UV{1}}می‌شوند. آنها می توانند مستقیماً از طریق نفوذ دیوارها وارد ساختمان شوند و انتقال هوایی-به-زیرزمینی-به-داخلی را حذف کنند.

مدیریت رطوبت: این کابل ها با وجود اینکه "indoor outdoor" نامیده می شوند، سطوح مقاومت در برابر رطوبت متفاوتی دارند. نسخه‌های اصلی از نخ‌های آرامید آب در اطراف گروه‌های الیاف{1}}مسدود کننده استفاده می‌کنند. نسخه‌های پیشرفته لایه‌های نوار را مسدود می‌کنند-. برای کاربردهایی با آب راکد احتمالی، کابل‌هایی را مشخص کنید که مطابق با استانداردهای نفوذ آب ICEA S-104-696 آزمایش شده‌اند، که تضمین می‌کند در صورت آسیب دیدن ژاکت، رطوبت بیش از 1-2 متر در طول کابل منتقل نمی‌شود.

چرخه دما بیشتر از یک-دما شدید اهمیت دارد. کابلی با درجه بندی -40 درجه تا +70 درجه انتقال زمستان-به تابستان را بدون اینکه فیبر دچار تنش خطرناکی شود، انجام می‌دهد. کابل‌های ارزان‌تر با محدوده دمایی باریک‌تر ممکن است در محیط‌های داخلی کنترل‌شده کار کنند، اما زمانی که نوسانات دمای بیرون باعث عدم تطابق انبساط حرارتی می‌شوند، از کار می‌افتند.

انتخاب کابل فیبر نوری فضای داخلی داخلی برای شبکه شما

استقرار شبکه های مختلف از ویژگی های خاص کابل فضای باز داخلی بهره می برند.

شبکه های پردیس: پردیس‌های آموزشی و شرکتی نیاز به ایجاد ارتباط مکرر-به- دارند. کابل‌های فیبر نوری داخلی در فضای باز با فیبرهای 48-144 به خوبی برای اجرای ستون فقرات بین کمدهای داده کار می‌کنند. تعداد بالای فیبر هم نیازهای فعلی و هم رشد آینده را پشتیبانی می کند. رتبه بندی Plenum به این کابل ها اجازه می دهد تا وارد ساختمان ها شوند و مستقیماً در فضاهای سقفی به اتاق های تجهیزات بدون اتصال برای جداسازی کابل های داخلی اجرا شوند.

اتصالات مرکز داده: پیوندهای مرکز داده با فاصله کوتاه (زیر 2 کیلومتر) به طور فزاینده ای از کابل فیبر نوری فضای باز داخلی برای مسیرهای بیرونی و مسیریابی راهروهای گرم داخلی استفاده می کنند. کابل‌های بافر محکم با 12{4}}24 فیبر ظرفیت کافی برای اتصالات صندوق عقب را فراهم می‌کنند و در عین حال امکان خاتمه سریع در پانل‌های با چگالی بالا را فراهم می‌کنند. رتبه بندی فضای داخلی داخلی نگرانی در مورد اینکه آیا مسیر کابل از فضای بیرون عبور می کند یا خیر را از بین می برد.

FTTH (فیبر به خانه): کابل‌هایی که نقاط توزیع محله را به خانه‌های فردی متصل می‌کنند، از ساختمان‌های بیرونی برای ساده‌تر کردن نصب استفاده می‌کنند. کابل به صورت هوایی یا از طریق مجرای زیرزمینی اجرا می شود، از طریق یک دیوار نفوذی وارد خانه می شود و مستقیماً به تجهیزات مشتری متصل می شود. این امر نیاز به NIDهای فضای باز (دستگاه های رابط شبکه) و کابل کشی مجزای داخلی را از بین می برد.

تاسیسات صنعتی: کارخانجات و انبارهای تولیدی اغلب تمایزات داخلی و خارجی را با محل های بارگیری باز و مناطق ذخیره سازی بدون قید و شرط محو می کنند. کابل‌های فضای باز داخلی که برای درجه حرارت شدید و قرار گرفتن در معرض رطوبت درجه‌بندی شده‌اند، در سرتاسر تأسیسات بدون نیاز به انواع کابل‌های مختلف برای فضاهای کنترل‌شده آب و هوای{1}}در مقابل فضاهای کنترل‌نشده کار می‌کنند.

هنگام انتخاب کابل، تعداد فیبر بیشترین اهمیت را دارد. با نیاز به پهنای باند فعلی شروع کنید، سپس برای یک بافر رشد ده ساله در چهار ضرب کنید. هزینه کابل 12 رشته ای فقط 20 تا 30 درصد کمتر از یک کابل 24 رشته ای است، بنابراین افزایش تعداد فیبرها منطقی به نظر می رسد.

رتبه بندی آتش در مرحله بعدی قرار می گیرد - بالاترین رتبه ای را که ممکن است در هر نقطه از مسیر نیاز داشته باشید انتخاب کنید. رتبه‌بندی Riser اکثر برنامه‌ها را برآورده می‌کند، اما رتبه‌بندی Plenum به اندازه‌ای کمتر از بازسازی‌های آینده هزینه دارد تا مشخص کردن اولیه آن را توجیه کند.

نوع ساخت به تعداد فیبر و اولویت پایان بستگی دارد. در بالای 24 فیبر، ساخت لوله شل عملی تر می شود. در زیر 12 فیبر، کابل‌های بافر محکم، خاتمه آسان‌تری را ارائه می‌کنند که ممکن است هزینه‌های بالاتر به ازای هر فیبر- را توجیه کند.

باورهای غلط رایج و واقعیت های عملی

"Indoor Outdoor به معنی ضد آب و هوا است": در حالی که این کابل ها نوردهی در فضای باز را کنترل می کنند، شکست ناپذیر نیستند. قرار گرفتن در معرض مستقیم نور خورشید در طول سال ها حتی ژاکت های مقاوم در برابر اشعه ماوراء بنفش{1}} را نیز ضعیف می کند. بهترین روش استفاده از مجرا برای مسیرهای زیرزمینی و مشخص کردن کابل‌های هوایی-برای برنامه‌های نصب شده در قطب است. ساخت و ساز پایه کابل فیبر نوری فضای باز داخلی زمانی که نوردهی در فضای باز محدود به پرش های کوتاه ساختمان-به-ساختمان با محافظ مجرای اصلی باشد، بهترین عملکرد را دارد.

"همه کابل های فضای باز داخلی دارای رتبه بندی Plenum هستند": امتیاز آتش بر اساس محصول متفاوت است. بسیاری از کابل‌های فضای باز داخلی فقط دارای رتبه‌بندی بالابر هستند که نصب در فضاهای پلنوم را ممنوع می‌کند. همیشه قبل از نصب در مناطق نگهداری هوا، علامت درجه بندی خاص روی ژاکت کابل را بررسی کنید.

"بافر محکم همیشه بهتر از شل لوله است": این بستگی به کاربرد دارد. کابل‌های بافر محکم خاتمه را ساده می‌کنند اما تعداد فیبر را محدود می‌کنند و برای هر فیبر هزینه بیشتری دارند. برای ستون فقرات-فیبر-بالا، ساختار شل لوله علیرغم پایان پیچیده تر، چگالی و اقتصادی بهتری را فراهم می کند.

"مسدود کردن آب به معنای ضد آب است": مواد مسدودکننده آب، مهاجرت رطوبت را در امتداد کابل آسیب‌دیده کند می‌کنند، اما از ورود آب از طریق رخنه‌های جلیقه جلوگیری نمی‌کنند. اگر انتظار غوطه ور شدن یا آب ایستاده دائمی دارید، کابل هایی را مشخص کنید که به طور خاص برای استفاده در زیر آب آزمایش شده اند، نه فقط ساخت و ساز استاندارد در فضای باز داخلی.

سازگاری با استانداردهای شبکه

کابل های فضای باز داخلی از تمام انواع فیبر رایج و سرعت شبکه پشتیبانی می کنند. فیبرهای تک حالته (OS2، 9/125μm) در کابل‌های فضای باز داخلی، اترنت 10G، 40G، 100G و 400G را در فواصل تا 40 کیلومتر بسته به اپتیک فرستنده گیرنده کنترل می‌کنند. فیبرهای چند حالته (OM3 و OM4، 50/125μm) از 10G تا 100G در فواصل کوتاه‌تر پشتیبانی می‌کنند - معمولاً 300-550 متر برای برنامه‌های دانشگاهی.

ساختار کابل بر عملکرد نوری تأثیر نمی گذارد. تضعیف و پهنای باند به خود فیبر بستگی دارد، نه به روکش کابل یا روش بافر. مشخصات استاندارد کمتر از 0.5 دسی بل در کیلومتر در 1310 نانومتر برای فیبرهای تک حالته و 3.0 دسی بل در کیلومتر در 850 نانومتر برای فیبرهای چند حالته، صرف نظر از اینکه این فیبرها در کابل فضای باز داخلی یا کابل استاندارد داخلی قرار دارند، کمتر از 0.5 دسی بل در کیلومتر است.

ملاحظات هزینه در طول عمر محصول

هزینه کابل‌های فیبر نوری فضای باز داخلی 20-40% بیشتر از کابل‌های مشابه فقط در داخل ساختمان به دلیل حفاظت از محیط زیست افزایش یافته است. با این حال، مجموع هزینه نصب اغلب به نفع کابل‌های فضای باز داخلی است، زمانی که مسیرها شامل هر دو محیط می‌شوند.

نیروی کار 60 تا 70 درصد هزینه های نصب فیبر را تشکیل می دهد. حذف یک نقطه انتقال 2-4 ساعت کار در هر مکان برای نصب محفظه اتصال و اتصال فیبر صرفه جویی می کند. برای یک پردیس با ده نقطه ورودی ساختمان، کابل‌های فضای باز داخلی 20 تا 40 ساعت کار صرفه‌جویی می‌کنند - برای جبران حق بیمه کابل و صرفه‌جویی خالص کافی.

هزینه‌های مواد نیز با کابل‌های فضای باز داخلی کاهش می‌یابد زیرا سخت‌افزار انتقال غیر ضروری می‌شود. هر انتقال به یک محفظه درجه بندی شده در فضای باز (150-400 دلار)، سینی های اتصال (هر کدام 20-50 دلار) و کابل های داخلی (هر کدام 30-80 دلار) نیاز دارد. اینها به سرعت در چندین ساختمان جمع می شوند.

کمیت کردن-مزایای قابلیت اطمینان درازمدت دشوارتر است اما واقعی است. هر اتصال یا اتصال دهنده یک نقطه شکست بالقوه ایجاد می کند. کاهش تعداد اتصالات با استفاده از اجراهای مداوم در فضای باز داخلی، در دسترس بودن شبکه را بهبود می بخشد.

کابل‌های فیبر نوری فضای باز داخلی، جایگاه خاصی را در طراحی شبکه پر می‌کنند - شرایطی که مسیرهای کابل از مرزهای محیطی عبور می‌کنند. آنها نصب را ساده می کنند، نقاط خرابی را کاهش می دهند و از طریق کاهش نیروی کار صرفه جویی در هزینه ها را فراهم می کنند. نکته کلیدی تطبیق مشخصات کابل با شرایط نصب واقعی است نه بیش از-تعیین ویژگی هایی که استفاده نمی شوند. برای ستون فقرات دانشگاه، اتصالات داخلی ساختمان، و کاهش FTTH، کابل‌های فضای باز داخلی اغلب عملی‌ترین انتخاب را علیرغم هزینه هر متر- بالاتری دارند.