
اول , روش فیزیکی .
هسته کابل دارای یک هسته مرکزی غیر فلزی ساخته شده از پلاستیک تقویت شده با فیبر (FRP) است که پایداری ساختاری را فراهم می کند. برای حفظ یک هسته کابل جمع و جور و دایرهای، لوله شل و طناب پرکننده دقیقاً به صورت مارپیچ در اطراف این هسته تقویتکننده مرکزی پیچیده شدهاند و شکل و یکپارچگی کابل را تضمین میکنند.
شکاف های درون هسته کابل به دقت با یک پرکننده مسدودکننده آب پر شده و به طور موثر فیبرهای نوری را در برابر رطوبت محافظت می کند.
علاوه بر این، نوار فولادی با روکش پلاستیکی راه راه (PSP) که به صورت طولی اعمال می شود، انعطاف پذیری کابل را در برابر نیروهای خارجی و شرایط محیطی افزایش می دهد. سپس کابل با یک غلاف پلی اتیلن محصور می شود و یک لایه محافظ و عایق اضافی اضافه می کند.
برای تقویت دفاع در برابر آسیب جوندگان، یک نخ شیشه ای ضد جونده به صورت طولی دور کابل پیچیده می شود. این عنصر محافظ به طرز ماهرانه ای در یک کابل با یک غلاف پلی اتیلن بادوام اکسترود می شود و یک سپر اضافی در برابر عوامل خارجی که می توانند یکپارچگی کابل را به خطر بیندازند، فراهم می کند.
روش شیمیایی دوم.
· بازدارنده های شیمیایی: موادی هستند که بو یا مزه های شدیدی را منتشر می کنند که برای جوندگان ناخوشایند است. مواد شیمیایی رایج عبارتند از:
·عوامل تلخ: به مواد پلاستیکی اضافه می شود تا طعم آنها را نامطلوب کند.
·دفع کننده ها: مواد شیمیایی که بوهایی تولید می کنند که باعث دفع جوندگان می شود و آنها را از گاز دادن به کابل ها منع می کند.
·کاربرد پوشش: مواد شیمیایی محافظ را می توان به عنوان پوشش روی لایه های بیرونی کابل اعمال کرد. این مانعی ایجاد می کند که نه تنها در برابر رطوبت و عوامل محیطی محافظت می کند بلکه جوندگان را نیز از بین می برد.
·اثربخشی: درمان های شیمیایی می تواند در کاهش آسیب جوندگان موثر باشد، به ویژه در مناطقی که موانع فیزیکی ممکن است عملی نباشد. با این حال، اثربخشی آنها می تواند بر اساس شرایط محیطی و ماندگاری مواد شیمیایی در طول زمان متفاوت باشد.
·ملاحظات زیست محیطی: هنگام استفاده از روش های شیمیایی، در نظر گرفتن اثرات زیست محیطی و انطباق با مقررات ضروری است و اطمینان حاصل شود که مواد شیمیایی مورد استفاده برای گونه ها یا زیستگاه های غیر هدف خطری ایجاد نمی کند.
روش دیگران
روشهای بیولوژیکی: معرفی شکارچیان طبیعی یا استفاده از گیاهان خاصی که جوندگان را دفع می کنند می تواند به کنترل جمعیت جوندگان در منطقه ای که کابل ها نصب می شود کمک کند.
دافع های الکترونیکی: این دستگاه ها صداهایی با فرکانس بالا منتشر می کنند که برای جوندگان ناخوشایند است اما عموماً برای انسان قابل شنیدن نیست. آنها می توانند جوندگان را از نزدیک شدن به تاسیسات کابلی بازدارند.
تله ها و ایستگاه های طعمه: قرار دادن استراتژیک تله ها و ایستگاه های طعمه در اطراف تاسیسات کابلی می تواند به مدیریت جمعیت جوندگان کمک کند. نظارت و نگهداری منظم برای اثربخشی ضروری است.
سیستم های مانع: نصب موانع فیزیکی مانند ترانشه های پر از شن یا مش سیمی در اطراف مسیر کابل می تواند به جلوگیری از دسترسی جوندگان به کابل ها کمک کند.
بازرسی های منظم: انجام بازرسی های معمول و تعمیر و نگهداری می تواند نشانه های فعالیت جوندگان را زود تشخیص دهد و امکان اقدام سریع برای محافظت از کابل ها را فراهم کند.

ترکیب این روش ها با حفاظت های فیزیکی و شیمیایی می تواند یک استراتژی جامع برای مدیریت جوندگان ارائه دهد.
اگر مایلید در مورد ساختار این کابل ها بیشتر بدانید لطفا به من اطلاع دهید. خوشحال می شوم اطلاعات تکمیلی را به اشتراک بگذارم. می توانید در jenny@htgd.com.cn با من تماس بگیرید.




