دانش

تفکیک مرکز داده، محاسبات، حافظه، ذخیره سازی و شبکه را به جای قفل کردن آنها در داخل مرزهای سرور ثابت، به منابع مستقل و تلفیقی جدا می کند. این جدایی یک وابستگی معماری جدید ایجاد می کند: لایه اتصال بین آن استخرها باید پهنای باند کافی، تأخیر کافی کم و دسترسی کافی را ارائه دهد تا کل سیستم به عنوان یک پارچه هماهنگ رفتار کند. اتصال نوری فناوری حمل و نقلی است که به طور فزاینده ای نقش - را ایفا می کند، به ویژه در مواردی که پیوندهای مسی به محدودیت های فیزیکی در فاصله، قدرت و یکپارچگی سیگنال می رسند.

این مقاله توضیح می‌دهد که چگونه اتصال نوری از معماری‌های تفکیک‌شده پشتیبانی می‌کند، کجا بهتر از مس عمل می‌کند، چگونه به CXL و اپتیک‌های بسته‌بندی شده مرتبط می‌شود، و چه زمانی استفاده از آن منطقی است.

تفکیک مرکز داده چیست؟

در یک مدل{0}}مرکزی سرور سنتی، CPU، حافظه، ذخیره‌سازی و شبکه در داخل یک شاسی قرار می‌گیرند. شما یک سرور می‌خرید و نسبت ثابتی از هر چهار - دریافت می‌کنید که آیا حجم کاری شما به این نسبت نیاز دارد یا خیر. تفکیک مرکز داده آن دسته را از هم جدا می کند. هر نوع منبع در استخر مخصوص به خود سازماندهی شده است و حجم کاری تنها آنچه را که از هر استخر نیاز دارد بر روی یک پارچه مشترک ترسیم می کند.

این مهم است زیرا حجم کار مدرن به ندرت متعادل می شود. یک کار آموزش مدل زبان بزرگ ممکن است حافظه GPU و پهنای باند شرقی-غربی را اشباع کند در حالی که به سختی فضای ذخیره‌سازی محلی را لمس می‌کند. یک خط لوله-تحلیل زمان واقعی ممکن است به ظرفیت حافظه عظیمی نیاز داشته باشد اما فقط محاسبات متوسطی داشته باشد. در طراحی{5}}مرکز سرور، این عدم تطابق منجر به انحراف منابع می‌شود: چرخه‌های CPU بی‌حرکت در کنار حافظه‌ی تمام شده، یا ظرفیت ذخیره‌سازی که هیچ بار کاری استفاده نمی‌کند.

راپروژه محاسبات باز (OCP)از اواسط دهه 2010 طراحی‌های رک‌های تفکیک‌شده را اجرا کرده است، و ابر مقیاس‌کننده‌هایی مانند متا و مایکروسافت فضای ذخیره‌سازی و شبکه‌سازی تفکیک‌شده را در مقیاس به کار گرفته‌اند. ظهورپیوند سریع محاسبه (CXL)این دیدگاه را به تفکیک حافظه گسترش داده است، و معماری را به طور فزاینده ای برای طیف وسیع تری از محیط ها کاربردی می کند.

چرا سرورهای سنتی-طراحی‌های مرکزی به دیوار برخورد می‌کنند

دو نیرو تیم های زیرساخت را به سمت تفکیک سوق می دهند: فشار استفاده و فشار پهنای باند.

در سمت استفاده، بسته‌های سرور ثابت باعث ایجاد زباله در مقیاس می‌شوند. تحقیقات صنعتی نشان می دهد که تقریباً 25٪ از ظرفیت DRAM در سرورهای معمولی به طور متوسط ​​استفاده نمی شود، حتی اگر حافظه تقریباً نیمی از هزینه کل سرور را تشکیل می دهد. این ظرفیت رشته‌ای که در هزاران گره ضرب می‌شود، بار سرمایه و توان قابل توجهی را نشان می‌دهد.

در سمت پهنای باند، خوشه‌های آموزشی هوش مصنوعی و تجزیه و تحلیل‌های عملکرد بالا الگوهای ترافیکی ایجاد می‌کنند که به‌شدت با بارهای سرویس‌دهنده شمالی-وب جنوبی-به‌شدت متفاوت است. این بارهای کاری ترافیک سنگینی از شرق-غرب - GPU-به-GPU، شتاب دهنده-به{9}}حافظه، و گره-به-گره - در صدها یا هزاران نقطه پایانی ایجاد می‌کنند. توپولوژی‌های سنتی{14}}سرور مرکزی با مسی کوتاه بین جعبه‌های ثابت برای آن الگو طراحی نشده بودند. با افزایش سرعت پیوند از 400G به 800G و بالاتر، مهندسی محدودیت های الکتریکی مس سخت تر می شود.

اتصال نوری در یک مرکز داده تفکیک شده چگونه کار می کند؟

هنگامی که منابع محاسباتی، حافظه و شتاب دهنده در استخرهای جداگانه قرار می گیرند، پارچه ای که این استخرها را به هم متصل می کند به لایه- حیاتی عملکرد تبدیل می شود. اتصال نوری با تبدیل سیگنال های الکتریکی به نور و انتقال داده ها به آن لایه خدمت می کندحالت تک-یافیبر چند حالته، و در انتهای دریافت کننده به برق تبدیل می شود.

فیزیک حمل و نقل نوری به آن مزایای ساختاری برای این کار می دهد. سیگنال‌های نوری در فیبر نسبت به سیگنال‌های الکتریکی در مس، تضعیف بسیار کمتری را در هر متر تجربه می‌کنند، به این معنی که پیوندهای نوری می‌توانند کیفیت سیگنال را در فواصل طولانی‌تر بدون نیاز به تنظیم سیگنال (ریتایمر، DSP، اکولایزر) که مس در سرعت‌های بالاتر نیاز دارد، حفظ کنند. با سرعت 800 گیگابیت بر ثانیه، مس غیرفعال تا حدود 3 تا 5 متر عملی است. کابل های برق فعال آن را تا 7 متر گسترش می دهند. پیوندهای نوری به طور معمول از 100 متر تا 2 کیلومتر با سرعت داده یکسان باز می شوند و نوری منسجم می تواند به ده ها کیلومتر برسد.

در معماری تفکیک شده، این مزیت دسترسی انتزاعی نیست. مستقیماً تعیین می‌کند که استخرهای منابع چقدر از هم دور باشند و همچنان مانند یک سیستم یکپارچه رفتار کنند. به طور مشخص:

• درون قفسه:مس همچنان برای اتصالات بسیار کوتاه - سرور-به-بالای-سوئیچ رک، GPU-به-GPU در سینی غالب است. در فواصل کمتر از 2 تا 3 متر، مس ساده‌تر، ارزان‌تر و تأخیر کمتری{10}}است.
• قفسه-به-قفسه (2 تا 100 متر):اینجاست که اتصال نوری به پیش فرض عملی در 400G و بالاتر تبدیل می شود. اتصال یک رک محاسباتی به یک استخر حافظه در یک رک مجاور، یا اتصال سینی‌های GPU در یک ردیف، معمولاً به چگالی پهنای باند و دسترسی فیبر نیاز دارد.مجموعه کابل های فیبر نوریواتصال MPO/MTPاستاندارد این مسیرها هستند.
• اتاق-به-اتاق و ساختمان-به-ساختمان (100 متر–10+ کیلومتر):فقط حمل و نقل نوری در این فواصل و سرعت ها قابل اجرا است. این محدوده برای پردیس{1}}تفکیک مقیاس، جایی که استخرهای ذخیره سازی، محاسبات پشتیبان، یا منابع بازیابی{2}}در ساختمان های جداگانه قرار دارند، اهمیت دارد.

اتصال نوری در مقابل مس در مراکز داده تفکیک شده

انتخاب بین نوری و مسی باینری نیست - بستگی به دامنه دارد-. در اینجا نحوه مقایسه این دو در بین عواملی که بیشترین اهمیت را در یک طرح تفکیک شده دارند، آورده شده است:

پیشنهاد عملی: از مس در جایی استفاده کنید که{0}}سادگی فاصله کوتاه همچنان برنده است. در جایی که دسترسی، چگالی پهنای باند، راندمان برق یا مدیریت کابل به محدودیت اتصال تبدیل می شود، از نوری استفاده کنید. در یک محیط تفکیک‌شده، سهم نوری از اتصال کل افزایش می‌یابد زیرا خود معماری مسیرهای پهنای باند طولانی‌تر- بین منابع جدا شده ایجاد می‌کند. برای مقایسه عمیق‌تر انواع رسانه، نگاه کنیدفیبر نوری در مقابل کابل های مسی: که برای استقرار شما مناسب است.

مزایای کلیدی اتصال نوری برای جداسازی

چگالی پهنای باند بالاتر برای منابع جدا شده

تفکیک حجم ترافیک عبوری از لایه اتصال را افزایش می‌دهد زیرا منابعی که زمانی در کنار هم قرار می‌گرفتند اکنون از طریق بافت ارتباط برقرار می‌کنند. فیبر نوری این تقاضا را با پهنای باند فیبر بیشتر و فیبرهای بیشتر در هر کابل پشتیبانی می کند. یک مجردکابل فیبر روبانیمی تواند صدها فیبر را در یک مقطع فشرده- حمل کند و نوع تراکم پورتی را که خوشه های GPU جدا و حوضچه های حافظه نیاز دارند را ممکن می سازد.

توان کمتر و بار حرارتی در مقیاس

بهره وری انرژی در طراحی تفکیک شده اهمیت بیشتری دارد زیرا لایه اتصال سهم بیشتری از کل ترافیک سیستم را حمل می کند. در 800G و بالاتر، پیوندهای مسی در فواصل متوسط ​​نیاز به پردازش قدرتمند DSP در هر دو انتها دارند. لینک های نوری در سرعت ها و فواصل معادل انرژی کمتری در هر بیت مصرف می کنند. مستندات فنی NVIDIA در مورد پلتفرم سوئیچینگ اپتیک بسته بندی شده آن3.5× کاهش مصرف برقدر مقایسه با فرستنده و گیرنده های قابل اتصال سنتی. در مقیاس مرکز داده، این تفاوت مستقیماً به کاهش قبوض برق و کاهش زیرساخت های خنک کننده تبدیل می شود.

مدولار، مقیاس بندی مستقل

یکی از وعده های اصلی تفکیک این است که محاسبات، حافظه و ذخیره سازی می توانند با نرخ های مختلف مقیاس شوند. اتصال نوری این وعده را پشتیبانی می کند زیرا افزودن ظرفیت به یک منبع منبع نیازی به طراحی مجدد کل پارچه ندارد.ماژول های نوری قابل اتصالمی توان به صورت تدریجی - از 400G به 800G به 1.6T - بدون تغییر کارخانه فیبر زیرین ارتقا یا اضافه کرد.

انعطاف پذیری برای بارهای کاری ناهمگن

وقتی منابع از طریق یک پارچه نوری با کارایی بالا جمع می‌شوند و به هم متصل می‌شوند، تیم‌های زیرساخت می‌توانند به‌جای شکل‌دهی بارهای کاری حول پیکربندی‌های سرور ثابت، منابع را به‌صورت پویا به بارهای کاری اختصاص دهند. این انعطاف‌پذیری به‌ویژه در محیط‌هایی ارزشمند است که مشاغل آموزشی هوش مصنوعی،-استنتاج زمان واقعی، خطوط لوله تجزیه و تحلیل و ذخیره‌سازی{3}}برنامه‌های سنگین همزیستی دارند و برای انواع منابع مختلف رقابت می‌کنند.

چگونه اتصال نوری به CXL و اپتیک‌های بسته‌بندی شده Co{0} مربوط می‌شود

CXL: لایه پروتکل برای اشتراک گذاری حافظه و منابع

CXL (Compute Express Link) و اتصال نوری بخش های مختلف مشکل جداسازی را حل می کند. CXL یک پروتکل استاندارد باز - است که بر روی لایه فیزیکی PCIe - ساخته شده است که کش-ارتباطات منسجمی را بین CPU ها، دستگاه های حافظه و شتاب دهنده ها فعال می کند. این تعریف می کند که چگونه منابع جدا شده را می توان به طور موثر در سطح نرم افزار و پروتکل ادغام و به اشتراک گذاشت.

کنسرسیوم CXL که اعضای آن شامل Intel، AMD، NVIDIA، Samsung، Microsoft، Google و Meta هستند، CXL 3.1 را در نوامبر 2023 با پشتیبانی صریح ازچند{0}}تغییر سطح و جداسازی مبتنی بر پارچهفراتر از قفسه CXL 3.0 پشتیبانی از حداکثر 4,096 گره را در یک پارچه یکپارچه معرفی کرد، که ترکیب حافظه رک-مقیاس و به طور بالقوه کلاستر- را ممکن می‌سازد.

اتصال نوری حمل و نقل فیزیکی است که می تواند ترافیک CXL (و سایر پروتکل ها) را بین آن گره های توزیع شده حمل کند. تیمی که ادغام حافظه مبتنی بر CXL را ارزیابی می‌کند-و تیمی که اتصال نوری را ارزیابی می‌کند، اغلب بر روی یک طرح جداسازی از زوایای مختلف کار می‌کنند - یکی به پروتکل و منبع{3}}منطق اشتراک‌گذاری می‌پردازد، دیگری به حمل و نقل فیزیکی می‌پردازد.

اپتیک‌های بسته‌بندی شده مشترک: هل دادن نوری به تراشه

اپتیک بسته‌بندی شده (CPO) با ادغام موتورهای نوری مستقیماً روی همان بستر بسته به عنوان سوئیچ ASIC یا GPU، به جای تکیه بر فرستنده‌های قابل اتصال جداگانه که از طریق ردپای الکتریکی در پانل جلویی متصل شده‌اند، فراتر می‌رود. این کار طولانی‌ترین و پر انرژی‌ترین مسیرهای{2}}الکتریکی را در سیستم حذف می‌کند.

در GTC 2025، NVIDIA اولین خود را معرفی کردپلت‌فرم‌های سوئیچینگ فوتونیک سیلیکونی بسته‌بندی شده-(Quantum-X Photonics and Spectrum-X Photonics)، پهنای باند تا 409.6 ترابایت بر ثانیه را با 512 پورت با سرعت 800 گیگابیت بر ثانیه ارائه می‌کند. جنسن هوانگ، مدیر عامل انویدیا، خاطرنشان کرد که مقیاس‌پذیری تا یک میلیون GPU با استفاده از فرستنده‌های قابل اتصال معمولی تقریباً 180 مگاوات انرژی فرستنده گیرنده مصرف می‌کند - رقمی ناپایدار که CPO برای رفع آن طراحی شده است.

CPO چیزی نیست که هر تیمی که تجزیه و تحلیل را ارزیابی می کند، امروز باید آن را مستقر کند. ماژول‌های نوری قابل اتصال برای اکثر افراد، فرم غالب هستندفیبر نوری مرکز دادهاستقرار و حداقل تا اواخر دهه 2020 ادامه خواهد داشت. اما CPO جهت نقشه راه نوری را نشان می‌دهد و تیم‌هایی که در حال برنامه‌ریزی خوشه‌های هوش مصنوعی بزرگ یا پارچه‌های مجزای نسل بعدی هستند، باید بلوغ آن را از نزدیک دنبال کنند.

چه زمانی اتصال نوری بیشترین معنا را دارد؟

هوش مصنوعی و شتاب دهنده-محیط های سنگین

خوشه‌های آموزشی هوش مصنوعی یکی از قوی‌ترین موارد استفاده برای اتصال نوری در یک زمینه تفکیک‌شده هستند. این سیستم ها ترافیک انبوهی از شرق-غرب را در مسیرهای GPU-به-GPU و GPU-به-حافظه ایجاد می‌کنند. همانطور که اندازه کلاستر از صدها به هزاران GPU افزایش می یابد، نیازهای دسترسی و پهنای باند به سرعت از آنچه مس می تواند پشتیبانی کند بیشتر می شود. برای مثال، در معماری GB200 NVL72 NVIDIA، هزینه‌های شبکه (شامل فرستنده‌های نوری) 15 تا 18 درصد از کل هزینه‌های خوشه‌ای را تشکیل می‌دهند و فرستنده‌های نوری تقریباً 60 درصد از هزینه شبکه را تشکیل می‌دهند. مورد اقتصادی و عملکردی برای بهینه سازی لایه نوری قابل توجه است.

تجمیع حافظه و زیرساخت های قابل ترکیب

اگر تیم شما ادغام حافظه مبتنی بر CXL{0}}را ارزیابی می‌کند، لایه انتقال فیزیکی باید این جداسازی را بدون افزودن تأخیر غیرقابل قبول یا مقیاس محدود پشتیبانی کند. CXL 3.1 صراحتاً تفکیک مقیاس پارچه را فراتر از قفسه هدف قرار می‌دهد، به این معنی که مسیرهای اتصال به هم نسبت به گذرگاه‌های حافظه درون{4} سنتی سرور، فواصل طولانی‌تری خواهند داشت. پیوندهای نوری مناسب طبیعی برای آن مسیرها هستند.

محیط‌های{0}}در مقیاس بزرگ با نیازهای مقیاس‌بندی ناهموار

اتصال نوری همچنین زمانی که محاسبات، حافظه و ذخیره‌سازی نیاز به مقیاس‌بندی با نرخ‌های مختلف دارند، منطقی‌تر است. اگر ظرفیت محاسباتی شما 3× در سال افزایش می‌یابد، اما فضای ذخیره‌سازی 1.5× رشد می‌کند، یک معماری تفکیک‌شده به شما امکان می‌دهد هر استخر را به‌طور مستقل گسترش دهید - و اتصال نوری بدون طراحی مجدد کارخانه کابل‌کشی هر بار این امکان را به صورت فیزیکی می‌دهد.

وقتی معنی نداره

اتصال نوری نقطه شروع مناسب برای هر محیطی نیست. اگر مرکز داده شما عمدتاً در سرورهای معمولی بارهای کاری عمومی و متوازن اجرا می‌کند، و ترافیک رک{{2}به{3}راک شما متوسط ​​است و زیرساخت مسی موجود به خوبی{4}}خدمت می‌کند، ممکن است هزینه و پیچیدگی یک پارچه اول نوری{5}توجیه نشود. به طور مشابه، اگر در مقیاسی کار می کنید که چند ده سرور نیازهای شما را برآورده می کنند، خود تفکیک ممکن است پیچیدگی عملیاتی بیشتری نسبت به صرفه جویی ایجاد کند. زمانی که مقیاس، ناهمگونی و عدم تعادل منابع واقعی و قابل اندازه‌گیری باشد، - نه فرضی، معماری نتیجه می‌دهد.

آنچه را که باید قبل از استقرار ارزیابی کنیم

1. تنگنای واقعی خود را ترسیم کنید

با یک سوال واضح شروع کنید: محدودیت الزام آور چیست؟ آیا دسترسی (مسیرهای مسی برای چیدمان قفسه شما خیلی کوتاه است)؟ چگالی پهنای باند (خروجی کافی در هر کابل برای تغذیه خوشه GPU شما کافی نیست)؟ قدرت (لینک های الکتریکی که در 400G+ وات مصرف می کنند)؟ استفاده از منابع (سرورها در یک محور بیش از حد فراهم شده و در محور دیگر گرسنه هستند)؟ اتصال نوری زمانی ارزشمندتر است که گلوگاه فیزیکی و قابل اندازه گیری باشد، نه زمانی که به عنوان یک حرکت مدرن سازی عمومی پذیرفته شود.

2. هزینه کل سیستم را ارزیابی کنید، نه هزینه کابل

یک اشتباه رایج مقایسه قیمت کابل مسی با قیمت کابل استکابل نوریدر حالت ایزوله. این مقایسه گمراه کننده است. مقایسه معنی‌دار شامل مصرف انرژی، سربار حرارتی (و هزینه خنک‌کننده‌ای که ایجاد می‌کند)، تراکم پورت در هر واحد رک، دسترسی قابل استفاده، انعطاف‌پذیری ارتقا، و هزینه منابع رشته‌ای در معماری گسترده‌تر است. در بسیاری از محیط‌های تفکیک‌شده در 400G و بالاتر، هزینه کل مالکیت فیبر زمانی که سیستم کامل را در نظر می‌گیرید، کمتر از مس است.

3. سازگاری و آمادگی عملیاتی را بررسی کنید

ارزیابی کنیدتست کابل فیبر نوریالزامات، قابلیت همکاری ماژول، ابزارهای نظارت و آشنایی عملیاتی تیم شما با فیبر. ماژول‌های نوری قابل اتصال (OSFP، QSFP-DD) به خوبی-استاندارد شده و به طور گسترده پشتیبانی می‌شوند، اما تیم عملیاتی شما باید قبل از استقرار در مقیاس، با مدیریت فیبر، تمیز کردن و عیب‌یابی راحت باشد. شروع با یک دامنه آزمایشی را در نظر بگیرید که در آن می توانید این عوامل عملیاتی را تأیید کنید.

4. برای طول عمر گیاه فیبر برنامه ریزی کنید

یکی از مزیت‌های مهم زیرساخت فیبر این است که کارخانه فیبر غیرفعال - کابل‌ها، پچ پانل‌ها و مسیرها - می‌توانند چندین نسل از فناوری فرستنده گیرنده را پشتیبانی کنند. خوب-طراحی شده استاتصال به مرکز دادهکارخانه فیبر نصب شده امروز برای 400G می تواند با تعویض فرستنده گیرنده ها، بدون کشیدن کابل های جدید، ارتقاء 800G و 1.6T را پشتیبانی کند. این باعث می شود سرمایه گذاری اولیه در فیبر در یک افق برنامه ریزی 10 ساله قابل دفاع تر باشد.

یک مسیر عملی پذیرش

مرحله 1: یک دامنه محدود را شناسایی کنید.به دنبال مکانی باشید که دسترسی مس، قدرت، چگالی پهنای باند، یا رشته منابع در حال حاضر درد قابل اندازه گیری ایجاد می کند. این ممکن است یک توسعه خوشه GPU، یک گلوگاه رک-به-در یک محیط تحلیلی، یا یک پایلوت تجمیع حافظه باشد.

مرحله 2: آزمایشی و اعتبارسنجیاتصال نوری را در آن دامنه مستقر کنید. رفتار تأخیر، مصرف انرژی، پیچیدگی عملیاتی و اقتصاد توسعه را با خط پایه موجود خود اندازه گیری کنید.

مرحله 3: بر اساس شواهد گسترش دهید.از داده های آزمایشی برای ایجاد پرونده تجاری و فنی برای پذیرش گسترده تر استفاده کنید. تفکیک و انتقال نوری به ندرت به‌عنوان یک پروژه بزرگ{1}}بنگ انجام می‌شود. عرضه مرحله‌ای به شما امکان می‌دهد یاد بگیرید، تنظیم کنید و اعتماد سازمانی را ایجاد کنید.

چک لیست تصمیم: آیا اتصال نوری برای طرح جداسازی شما مناسب است؟

• آیا فاصله رک-به-قفسه یا اتاق-به-اتاق شما در سرعت هدف شما از حد مسافت عملی بیشتر است؟
• آیا قصد دارید در کوتاه مدت سرعت لینک 400G یا بالاتر را گسترش دهید؟
• آیا مصرف برق از اتصال برقی به بخش مهمی از بودجه انرژی مرکز داده شما تبدیل می شود؟
• آیا در حال ارزیابی ادغام حافظه مبتنی بر CXL{0}}، زیرساخت های قابل ترکیب، یا توسعه کلاستر GPU هستید؟
• آیا سرنگونی منابع (محاسبات بیکار، حافظه یا فضای ذخیره سازی قفل شده در سرورهای ثابت) یک مشکل هزینه قابل اندازه گیری است؟
• آیا محیط شما نیاز به مقیاس بندی محاسبات، حافظه و ذخیره سازی با نرخ های مختلف دارد؟

اگر سه یا بیشتر از این موارد اعمال شود، اتصال نوری به عنوان بخشی از نقشه راه تفکیک شما، مستحق ارزیابی جدی است.

سوالات متداول

اتصال نوری در مرکز داده چیست؟

اتصال نوری یک فناوری حمل و نقل است که از سیگنال های نوری استفاده می کندکابل های فیبر نوریبرای انتقال داده ها بین دستگاه های شبکه، سرورها، سوئیچ ها، سیستم های ذخیره سازی، و استخرهای منابع در داخل و بین مراکز داده. پهنای باند بالاتر، دسترسی بیشتر، و توان کمتر به ازای هر بیت را در مقایسه با مس با سرعت‌های معادل - ارائه می‌دهد که به ویژه برای معماری‌های تفکیک‌شده و مبتنی بر هوش مصنوعی- اهمیت دارد.

اتصال نوری چه تفاوتی با CXL دارد؟

آنها در لایه های مختلف عمل می کنند. اتصال نوری یک فناوری انتقال فیزیکی است - که بیت ها را با استفاده از نور از نقطه A به نقطه B منتقل می کند. CXL یک استاندارد پروتکلی است که نحوه ارتباط CPU، حافظه و شتاب دهنده ها را به طور منسجم تعریف می کند. اتصال نوری می‌تواند ترافیک CXL را حمل کند، اما CXL برای اتصالات کوتاه{4}}از پیوندهای الکتریکی نیز اجرا می‌شود. تیم ها اغلب هر دو را به طور همزمان ارزیابی می کنند زیرا تفکیک تقاضا برای پروتکل های بهتر (CXL) و حمل و نقل فیزیکی بهتر (اپتیک) ایجاد می کند.

آیا مس و نوری می توانند در یک مرکز داده تفکیک شده همزیستی داشته باشند؟

بله، و آنها معمولا انجام می دهند. بیشتر محیط‌های تفکیک‌شده از مس برای اتصالات درون{1} بسیار کوتاه (زیر 3 تا 5 متر) استفاده می‌کنند، جایی که ساده‌تر و ارزان‌تر باقی می‌ماند، و از فیبر نوری برای رک--ردیف-به-ردیف، و مسیرهای طولانی‌تری که دسترسی، توان و چگالی مس می‌شود استفاده می‌کنند. تصمیم به دامنه-وابسته است، نه همه-یا{11}}هیچ چیز.

اپتیک هم{0}}هم بسته بندی شده چیست و آیا اکنون به آن نیاز دارم؟

اپتیک بسته‌بندی شده (CPO) موتورهای نوری را مستقیماً روی همان بسته سوئیچ ASIC یا پردازنده ادغام می‌کند و نیاز به فرستنده‌های قابل اتصال جداگانه را از بین می‌برد و مصرف انرژی و تأخیر را کاهش می‌دهد. NVIDIA و Broadcom در حال استقرار CPO در{2}}نسل بعدی پلتفرم‌های شبکه‌های هوش مصنوعی هستند. امروزه اکثر مراکز داده نیازی به CPO ندارند -ماژول های نوری قابل اتصالاستاندارد - باقی می ماند، اما CPO در نقشه راه برای زیرساخت های هوش مصنوعی در مقیاس بزرگ در بازه زمانی 2026-2028 قرار دارد.

چه زمانی نباید جداسازی را با اتصال نوری دنبال کنم؟

اگر حجم کار شما به خوبی-در محاسبات، حافظه و فضای ذخیره سازی متعادل است. مقیاس شما متوسط ​​است (چند ده سرور). و زیرساخت مس موجود شما نیازهای پهنای باند فعلی و نزدیک به مدت- شما را بدون فشار - برطرف می‌کند. با گلوگاه شروع کنید، نه با شعار.

چه نوع فیبر در اتصال نوری مرکز داده استفاده می شود؟

فیبر تک حالته-برای پیوندهای-از مسافت طولانی‌تر،-سرعت بالاتر (معمولاً از-به-قفسه و فراتر از آن) استفاده می‌شود.فیبر چند حالتهبرای اتصالات کوتاه‌تر درون مرکز-داده- تا چند صد متر رایج است. انتخاب بستگی به دسترسی، سرعت و مشخصات هزینه مورد نیاز هر پیوند دارد.